Gewoon bijzonder!

Precies goed gemaakt

Ik ben een opvallende verschijning. Iedereen kent mij. Mijn maker heeft mij precies goed gemaakt. Terwijl mijn eigenaresse met mij door de straat rijdt, ontmoet ik regelmatig soortgenoten. Dan groeten  we elkaar. Voel jij dan ook een warme tinteling door je heen gaan? Het is gewoon fijn om ergens bij te horen en herkend te worden. Toch voelt zij zich daardoor erg 'gewoontjes'. 

Ons territorium 

Daarom ben ik altijd zo blij als ik in mijn eigen wijk  kom. Hier is niemand zoals ik. Op deze plek ben ik bijzonder, met andere woorden: uniek. Dit is ons territorium. Ach, meestal kan ik lekker rustig mijn gang gaan. Niet dat dat gebeurt hoor. Mijn 'bazin' houdt van lekker opschieten en ik moet

mee. Bovendien wachten die hongerige brievenbussen om gevoed te worden. Het voedsel dat wij hen geven, is heel verschillend. Soms kost het wat moeite, maar meestal wordt het gretig opgegeten. Vaak zijn de bewoners niet thuis. Maar als we hen zien, wordt er vrolijk gezwaaid. 

Liever niet meer aan denken

Behalve die ene keer... Daar denken we liever niet meer aan. Samen snelden we voor het raam langs. Een jonge vrouw tikte boos tegen het raam. Oké, het was niet zo netjes, maar zijn wij een hond die je weg moet jagen? 

Hartverwarmend 

Gelukkig gaat het meestal wel goed hoor. En soms, als we die vele trappetjes op en af hollen, wacht er een wat oudere man op ons, of die jonge vrouw met haar kleine kindje. 

"Dat scheelt jou weer een trappetje lopen," zeggen ze dan. Aardig hè? Hartverwarmend dat iemand ons werk wat lichter wil maken. Af en toe maakt mijn eigenaresse een

praatje met hen, maar nog vaker loopt ze in een flink tempo door. Ze wil namelijk snel klaar zijn.

Niemand doet hier wat ik doe

Ik vind het fijn om zo'n onmisbare schakel te zijn tussen allerlei mensen. Meestal maak ik de mensen blij. Soms geërgerd of verdrietig. Papier zegt niet zoveel, wel de woorden die daarop geschreven staan. Sommige brievenbussen krijgen  veel te verslinden, andere weer veel minder tot bijna niets. Dat kan

ook pijnlijk  zijn. Ik ben blij met het feit dat ik hier zo bijzonder ben. Niemand doet hier wat ik doe en ook al is het eenvoudig, ik word er blij van.

Onbegrijpelijk 

Daarom begrijp ik niet waarom mijn bazin zich zo ongemakkelijk voelt. Pas zei ze tegen mij dat zij liever niet herkend wilde worden in mij. Nou ja! Als ik had kunnen praten, had ik gevraagd: "Waarom dan niet?" Ze leek mijn stille vraag te voelen, dacht lang na en fluisterde toen dat angst haar grootste probleem was.

"Waarvoor dan?" vroeg ik me bezorgd af. Want ik vind het heerlijk om mijn eenvoudige zelf te zijn. Ik maak mensen blij en doe hen soms, helaas, pijn. Ik hoor ergens bij en tegelijkertijd ben ik uniek!

Té eenvoudig?

Precies dat is nu waar mijn eigenaresse tegenaan hikt. Ze wil graag ergens bij horen, maar ze heeft zo lang gevochten om slim en bijzonder  te wezen. Niet om zo eenvoudig, spontaan en naïef te zijn. Dat is ze echter wel. Ze beseft niet dat zij juist daardoor zo bijzonder is. Ze hoort helemaal bij mij. Vlot, vrolijk, gevoelig,  meelevend en eenvoudig. Nee, niet bijzonder intelligent en juist dat had zij graag willen zijn. Ze voelt zich onnozel en dom. Té eenvoudig.

De grond ingetrapt

Daarom wil zij niet zo herkend worden in mij, begrijp je? Ik voel me echt de grond ingetrapt! Ze moet eens leren meer om zichzelf te lachen. Ik vind mezelf echt niet zo minnetjes als zij denkt. Nee toch zeker? Heel tevreden ben ik met mijn eigen 'ikje', want ik kan en mag juist zoveel betekenen voor

iedereen door wie ik ben! Een PostNL-jas in  maatje small...

Zoals haar Maker heeft bedoeld

Ik  hoop dat mijn eigenaresse dat ook een keer zal inzien. Blij met  zichzelf, en dat zij bij haar soortgenoten  hoort en toch...  uniek in haar eenvoud. Gewoon bijzonder, zoals haar Maker het heeft bedoeld!

Met wie kan jij je identificeren? Met de PostNL-jas? Of de postbode? Laat het weten in de reacties!

Lees het bijpassende gedicht met de gedachten hierover op: Een 'nietje'.

Een 'nietje'

 

De rijkdom van moeilijk in slaap komen 

Heb jij soms van die nachten dat je moeilijk in slaap kunt komen? Afgelopen week had ik zo'n nacht. Allerlei gedachten  dwarrelden door mijn hoofd. Hoe rijk is de stilte van de nacht, zonder de afleidingen van het dagelijkse leven.

Waarom voel ik me zoals ik me voel? Onrustig, nietig en klein... 

Op zulke momenten, wanneer mijn gedachten om mijn eigen 'ikje' draaien, stel ik mezelf zoals gewoonlijk de vraag:

Maar wie vindt God dat ik ben?

Daaruit vloeiden als vanzelf de volgende vragen:

• Ben ik werkelijk zo klein en nietig als ik mezelf voel? 
• En ben ik echt zoveel met mezelf bezig?
• Is dat erg?

Een tijdschrift

Het in woorden uitdrukken is belangrijk voor mij. Visualiseren helpt daarbij. Daarmee krijgen mijn gevoelens handen en voeten... Het bovenstaande gedicht met de metafoor 'tijdschrift', gaf mij helderheid. Ik zag het beeld voor me van een tijdschrift, samengebonden met twee nietjes. 

1. De voorkant. Dit tijdschrift heeft een voorkant. Deze voorkant wil aangeven dat de inhoud zeer interessant is. Sommige mensen hebben een natuurlijke manier van 'aanwezig' zijn in een gezelschap en weten op die manier interesse te wekken voor een specifiek onderwerp. Desondanks is de inhoud wel heel belangrijk. Er bestaat een gezegde in het Engels dat zegt: "Don't judge a book by its cover". Wat in het Nederlands betekent: "Beoordeel een boek/tijdschrift niet op zijn kaft". Met andere woorden: het voorkomen van deze persoon zegt niet alles. De binnenkant is minstens zo belangrijk om elkaar aan te vullen. Daarom kom ik nu bij het tweede type mens. 
2. De binnenkant. De binnenkant heeft een aantal bladzijden. Die bladzijden geven veel kennis en details door. Zo zijn er andere zeer deskundige mensen, die graag meer op de achtergrond staan, maar wel het voorkomen onderbouwen zoals in punt één verwoord. 
3. De Achterkant. Op de achterkant van dit tijdschrift staat vaak reclame. Reclame die niets te maken heeft met de inhoud. Maar bij een boek staat vaak een kernachtige samenvatting op de achterkant. Samen met de voorkant is dit een stimulans om de inhoud te gaan lezen. Er zijn mensen die heel knap de grote lijnen in het geheel kunnen vasthouden en zich daarbij niet verliezen in details, waartoe de mensen van puntje twee soms wel geneigd zijn. Je raakt geboeid over het onderwerp en ze geven een extra stimulans om zich in het
   
   onderwerp verder te verdiepen.
4. De nietjes. De nietjes van het tijdschrift houden het tijdschrift netjes bij elkaar én op de goede volgorde. Een onopvallend onderdeel van het tijdschrift. Sommige mensen hebben het talent om onopvallend, op een prettige manier, de bovenstaande drie type mensen 'bij elkaar' te houden. Hoe mooi en nodig is dát.

Christenen hebben alle vier de type mensen nodig om Gods kostbare Evangelie uit te dragen. Ieder op de wijze die God in hen gelegd heeft...

Welk type of dienstknecht ben jij?

Herken jij jezelf in deze verschillende typen mensen?

Voor mezelf concludeerde ik dat ik toch wel een mengelmoesje ben. Van het ene type iets meer dan van het andere. Dat is helemaal niet erg. Het meeste herken ik me echter in type vier, 'het nietje'. Als ik mezelf maar niet zo 'nietig' en klein maak, dat ik het doel waarvoor mijn Schepper mij gemaakt heeft, laat liggen... Bovendien zou ik daardoor het nut van mezelf niet meer inzien. 

Ken je die gelijkenis van de dienstknechten met hun gekregen talenten? De één kreeg er 5, de ander 2 en weer een ander 1. De trouwe dienstknechten die met hun talenten aan het werk gingen kregen hun talenten verdubbeld. De dienstknecht die niet trouw was, werd het talent afgenomen. Want? Hij was een onnutte dienstknecht! Het geeft niets dat ik klein of nietig ben. Mits ik dit kleine nietige gebruik tot eer van mijn HEERE. Zondig wordt het pas wanneer ik dit als excuus gebruik om niets te doen!

In de stilte van de nacht

In de stilte van de nacht 'vlogen' deze gedachten door mijn hoofd. Het hielp mij om rustig te gaan slapen en de nieuwe dag die kwam, goedsmoeds in te gaan.    

Want ja..., ik kan me klein voelen. En niet belangrijk. Ik kan daarentegen juist in het kleine zo ontzettend nuttig zijn. 'Gewoon' omdat ik doe waarvoor God mij gemaakt heeft. Hem liefhebben boven alles en de naaste als mezelf. Ik geef hiermee praktisch handen en voeten aan de inhoud van het Evangelie. En mag hierdoor onder Gods zegen, anderen trekken naar Gods Woord. Trekken naar het verlossingswerk van zonden door Jezus Christus. Op die manier komt God aan zijn eer. De eer die onze Schepper en Zaligmaker verdient. Hoe nuttig is dat! 

Dan is een klein bijna onzichtbaar nietje, in zijn geheel gelijk aan waarde als de voorpagina, de inhoud of de achterkant... 


Aan jou en mij de keuze

Met andere woorden: Wat is het belangrijkste in ons leven? Wie we zijn met alle talenten of gaven die wij hebben? Of staat God, onze Schepper en Zaligmaker centraal in ons leven? Om Hem met behulp van Zijn Heilige Geest de eer te geven?

Waarvoor kies jij? Ik ben benieuwd naar jouw gedachten over mijn gedachten in de nacht. Nog meer, naar jouw gedachten in de nacht! Laat je wat van je horen? Hetzij privé per mail, hetzij via een reactie onder deze blog? Het wordt zeer gewaardeerd!

P.s.: Lees dit bijpassende verhaal eens. 'Gewoon' bijzonder!

Goddelijke kern

Grootheidswaanzin dichtbij minderwaardigheidsgevoel?

Worstel jij met jouw ego? Ik soms wel. Dan voel ik mezelf erg belangrijk en wil ik iedereen overtuigen van mijn gelijk. Wat natuurlijk niet lukt! En dan?

Dan val ik van mijn hoge spreekstoel en voel ik me klein worden. Héél klein... Want wie ben ik om een ander mijn waarheid op te leggen?

Op zo'n moment gaat mijn minderwaardigheidsgevoel een rol spelen. Hóe relevant ben ik eigenlijk? Doe ik er wel toe? Ben ik wel nuttig en waardevol voor de ander?

Op God gericht?

In de stilte vouw ik dan mijn handen en overdenk enkele vragen:

• Wie heeft mij geschapen?
  
• Waarvoor heeft Hij mij gewild?
• Wat is dáárom het doel van mijn leven?

God is wijs, goed, trouw en groot! Ik hoef mezelf niet te bewijzen. Hem te volgen en te doen wat Hij in Zijn Woord aan mij zegt? Dát geeft vrede. Daarvoor heeft Hij mij tenslotte gemaakt.

(Gebaseerd op Klaagliederen 3: 22, 23)

Oude en nieuwe mens

Mijn oude en nieuwe mens(Efeze 4: 17-32) leveren zolang ik op deze huidige aarde leef een gevecht. Wiens wil, ja nog dieper, wiens 'Ik' staat centraal in mijn leven? 
Galaten 2:20 Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.

21. Ik doe de genade van God niet teniet; want als er gerechtigheid door de wet zou zijn, dan was Christus tevergeefs gestorven.

Dus wanneer op momenten onverhoopt de 'oude ik' het overwint van de 'nieuwe'? Dan weet ik dat ik God betrouwbaar is in Zijn oneindige liefde en genade. 

Zeventig tot zevenmaal vergeven

Want als ik berouwvol tot Hem kom voor vergeving, is daar Zijn overvloedige genade en liefdevolle vergeving. Zoals de HEERE ons ook geleerd heeft in Zijn Woord:

Mattheüs 18:21Toen kwam Petrus naar Hem toe en zei: Heere, hoeveel keer zal mijn broeder tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe?

22. Jezus zei tegen hem: Ik zeg u: niet tot zevenmaal, maar tot zeventig maal zevenmaal.

Met andere woorden: Oneindig vergeven, zoals de HEERE het bij ons ook doet...

Welke 'Ik' speelt in jouw leven de hoofdrol?

Ik wens jullie Gods overvloedige vrede en genade toe. Een hartelijke groet en tot de volgende keer, bij gezondheid!

 

Vermaning tot liefde en vrede

Deze eerste brief van Petrus(waarvan ik nu nu hoofdstuk 3 vers 8 - 12 behandel) is geschreven aan de christelijke gemeenten die verstrooid waren over heel Klein Azië, in verschillende provinciën(Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië), van het toenmalige Romeinse rijk, het huidige Turkije. Daar werden zij bespot en vervolgd vanwege hun geloof in hun Zaligmaker, Jezus Christus. 

Ook wij worden bespot of bedreigd 

Ook wij worden, in de huidige tijd, bespot of bedreigd. Gods Woord is helder, maar durven wij nog eerlijk ervoor uit te komen dat mensen van hetzelfde geslacht geen relatie mogen hebben gelijk een gehuwd hetero echtpaar? De vragen rondom lhbtiq+? En durven wij nog te zeggen dat een vrouw geen abortus mag plegen? Denk ook aan de schepping of de evolutietheorie. Mensen die niet willen geloven dat zij geschapen zijn door God, hoor ik de Bijbel regelmatig een 'sprookjesboek' noemen. En bij gesprekken over bovenstaande actuele onderwerpen, worden ze boos wanneer ik me vasthoud aan wat God in de Bijbel heeft laten opschrijven.

Een verwarrende tijd

Wij leven nu in een verwarrende tijd. Er zijn  veel kerken, waar Gods Woord verschillend wordt uitgelegd en ook anders wordt gepraktiseerd. Sommige kerken keuren een huwelijk met mensen van hetzelfde geslacht goed. Andere kerkelijke gemeenten weer niet. En allen zeggen: "Luister naar mij. Ik leg de Bijbel op de goede manier uit." Mede daardoor word ik regelmatig niet serieus genomen door mensen die niet kerkelijk zijn. Want, zeggen ze tegen mij: "Je kan de Bijbel op veel andere manieren uitleggen, kijk maar naar die bekende personen als: Reinier Sonneveld, Paul Visser, David de Vos, Chris Verhagen, de paus, Gijsbert van de Brink of Gert van de Brink." Maar is dat ook zo?!

Voetgangers op een voetstuk 

Lange tijd zette ik voorgangers op een voetstuk. Dat was niet goed. Ik leerde een Bereeër te zijn. (Handelingen 17 vers 11). En is dat niet belangrijkste? 

Ik werd er namelijk helemaal van in de war. Dus vraag ik me daarbij altijd af: "Wat leert God mij, door Zijn Woord en Geest?"

Terug naar de brief van Petrus 

Petrus wilde de verstrooide christenen met deze brief bemoedigen en aansporen tot standvastigheid in het geloof. Bovendien riep hij hen op om, ondanks alle tegenstand, naar Gods Woord te blijven leven en eensgezind te zijn!

Waartoe stimuleerde Petrus hen dan? 

• Door goed te zijn voor elkaar. Dat betekent elkaar aansporen om gehoorzaam te zijn aan Gods geboden. Niet met boze woorden, maar liefdevol en barmhartig. 
• Door zelf ook rein te leven! Petrus haalt in dit gedeelte Psalm 34 ruimschoots aan. Bijvoorbeeld vers 15- 17: "Keer je af van het kwaad en doe het goede; zoek de vrede en jaag die na. De ogen van de HEERE rusten op de rechtvaardigen, Zijn oren zijn gericht op hun hulpgeroep. Het aangezicht van de HEERE is tegen hen die kwaad doen: Hij zal hun nagedachtenis van de aarde uitroeien." 
  
  

• Hij riep op tot eensgezindheid, zoals Paulus dat ook deed in 1Korinthe 3!

De vrucht in ons dagelijks leven

Zijn de vruchten van de Geest uit Galaten 5 vers 22  zichtbaar bij ons?

Ook Paulus roept ons in Romeinen 12 met diezelfde woorden op om te leven voor God en in onderlinge liefde:

"Wees eensgezind onder elkaar. Streef niet naar de hoge dingen, maar houd u bij de nederige. Wees niet wijs in eigen oog. Vergeld niemand kwaad met kwaad. Wees bedacht op wat goed is voor alle mensen."(vers 16-17)

Het bemoedigt mij dat God luistert naar mijn gebed, omdat ik rechtvaardig ben door het bloed van Zijn lieve Zoon! Het zorgt ervoor dat ik volhard in het volgen van Hem door het goede te doen, hoewel ik me realiseer dat dit met vallen en opstaan gaat. Alle mensen zijn zondaars, ik dus ook. 

Maar daar blijft het niet bij

In Romeinen 3:10 staat geschreven: 

"Er is niemand rechtvaardig, ook niet één,"

Maar daar blijft het niet bij. Wij kunnen gerechtvaardigd worden door het bloed van Gods geliefde Zoon! En ik dank God, in de Heere Jezus Christus, Die mij gerechtvaardigd heeft!

Romeinen 3:23-24 zegt hierover zo krachtig: 

"Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus."

Hoe is dit voor jou? 

1. Wie zet jij op de hoogste troon?
2.  Leef jij dit aardse leven door de rechtvaardiging van Gods eniggeboren Zoon?
3. Word je bemoedigd door de woorden die Petrus in 

Neem je de tijd om hierover na te denken? Ik begrijp er komt veel op ons af in deze tijd, maar misschien heb je wel eventjes de tijd om te reageren? 

Ik heb de waarheid niet in pacht. Probeer alleen de Bijbel te laten spreken. Mocht jij dus andere bevindingen hebben van deze brief, dan hoor ik het graag. Van elkaar kunnen we leren, door Zijn Woord en Geest!

Gods overvloedige vrede en genade toegewenst en tot een volgende keer!

Vorige gedicht in deze serie: Het christelijke huwelijk

Volgende gedicht in deze serie: Leven naar de wil van God

P.s.: In eerste instantie had ik het gedicht zelf geschreven en met behulp van a.i. verbeterd. Maar later vond ik het toch niet goed om a.i. op deze manier te gebruiken. Daarom heb ik dit Bijbelgedeelte nogmaals onderzocht en vanuit een iets ander perspectief opnieuw geschreven, zonder het te laten controleren door a.i.. 'Gewoon' omdat ik het origineel van mezelf wil laten zijn. Waarom internet dus zegt dat er een eventuele a.i. hand in zit? Wellicht omdat nog niet rigoreus genoeg was? Wees ervan verzekerd dat ik in ieder geval erg kritisch was op wat a.i. gecorrigeerd heeft. In het vervolg zal ik a.i. niet meer gebruiken. 

De auteur van deze blog: Yvonne

Van ik naar wij...

De kracht van verbondenheid: tussen ego, zelfopoffering en het drievoudig snoer

Het leven kan soms voelen als een lange weg vol kwelling en teleurstelling. Misschien herken jij dat? In mijn eigen leven merk ik dat hoe meer ik mezelf en mijn verlangens centraal stel, hoe ontevredener ik word. Het is de dwaasheid van de gierigaard: de egocentrische* eis: “Ik mijn geluk in mijn leven moet jij mij geven?” Dat is de valkuil van mijn ego. Maar het tegenovergestelde is net zo schadelijk. Wanneer ik verval in grenzeloze zelfopoffering/altruïsme** — “Jij jouw geluk in jouw leven wil ik jou geven?”

— wordt de last van mijn leven zwaar. Alleen 'eisen' put uit, maar alleen 'geven' put óók uit. Beide uitersten laten me leeg achter.

De kracht ligt in iets anders: symbiose***: samen sta je sterk.

“Twee zijn beter dan één; zij delen de beloning van het werk.” — Prediker 4:9

De leegte van het alleen zijn Prediker 4 laat zien hoe belangrijk samenwerking en emotionele betrokkenheid zijn. Vers 8 beschrijft iemand die zichzelf altijd

centraal stelt. Hij werkt, zwoegt en verzamelt om zijn verlangens te vervullen. Maar verzadigt dat leven hem werkelijk? Nee. Hij heeft niemand met wie hij zijn inspanningen kan delen. Hij vraagt zich niet af voor wie hij zo hard ploetert. Waarom ontneemt hij zichzelf de vreugde van al het werken?

Het is de ijdelheid om zelf groot te worden, maar het is nooit goed genoeg. Het is een leeg, eenzaam en vluchtig bestaan.

Dit Bijbelgedeelte leert mij hoe belangrijk het is om niet alleen aan mezelf te denken, maar ook aan de ander. God heeft de mens niet gemaakt om alleen te staan, maar om er voor elkaar te zijn. Dat geeft kracht, steun en vreugde — aan de gever én aan de ontvanger. Dat lees ik in de verzen 9–12. Het drievoudig snoer: meer dan een huwelijksmetafoor

In vers 12 staat:

“Een drievoudig snoer wordt niet snel verbroken. 

Ik dacht altijd dat deze tekst alleen betrekking had op het huwelijk, maar dat is niet zo. Het geldt voor álle relaties. Matthew Henry( zie de online Bijbelverklaring) legt prachtig uit dat dit snoer geestelijk verwijst naar de gemeenschap van christenen, waarin Christus aanwezig is door Zijn Geest. De gierigaard uit vers 8 is geestelijk leeg: zijn ziel is als het ware getrouwd met zijn bezit. Zijn rijkdom is zijn afgod geworden. Hij kent geen rust en vergeet te zorgen voor zijn onsterfelijke ziel en zijn eeuwige toekomst.

Het drievoudig snoer gaat niet alleen over het huwelijk, maar ook over vriendschap en christelijke gemeenschap. “Waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben Ik in hun midden.” — Mattheüs 18:20

Ik vind die uitspraak van Matthew Henry in zijn Bijbelverklaring zo treffend: Gezelligheid**** is het geneesmiddel voor het kwaad van gierigheid, egoïsme en ijdelheid. God zei tevens in Genesis 2:18:

“Het is niet goed dat de mens alleen is; Ik zal een hulp voor hem maken als iemand tegenover hem.”

Het drievoudig snoer gaat dus niet alléén over het huwelijk, maar ook over vriendschap.

Ik moet denken aan wat ik eens las over geestelijke EHBO: een echte christelijke vriend kijkt niet lijdzaam toe wanneer je valt — in zonde, depressie of wanhoop. Hij veroordeelt niet, maar zoekt je op, bidt met je en herinnert je aan Gods genade. Dat is het geheim van het drievoudig snoer: twee gelovigen die elkaar vasthouden zijn sterk, maar het snoer wordt pas onbreekbaar wanneer Christus zich door de Heilige Geest met hen verbindt.

Een spiegel voor mijn eigen leven

Deze woorden houden mij een spiegel voor. Ga ik als christen volledig op in carrière, hobby’s en succes, ten koste van mijn gezin, huwelijk en kerkgang? Lijk ik op de persoon uit vers 8? Voor wie werk ik zo hard als ik de belangrijkste relaties — met God en mijn naaste — ervoor opoffer?

En wanneer mijn naaste lijdt — lichamelijk, psychisch of geestelijk — kijk ik dan toe? Of sla ik een arm om hen heen, bied ik een luisterend oor en reik ik een helpende hand — biddend en gericht op Christus? Om zo samen de focus op Christus' genade te houden? Verbondenheid vraagt dat ik zowel de ik-gerichte eis als het grenzeloze zelfopofferende geven overstijg. Pas dan ontstaat er een liefdevolle symbiose waarin Christus de derde draad vormt — het snoer dat niet breekt.

Samengevat

Wanneer Christus niet het fundament is, mist elke relatie de dragende kracht van het drievoudig snoer. Een christelijke relatie — huwelijk, vriendschap, gemeente — is pas bestand tegen de stormen van het leven wanneer beide personen knielen voor God en zich laten leiden door de Heilige Geest.

Het leven begint vaak in de koude schaduw van eenzaamheid. De mens ploetert voort, gedreven door een honger naar rijkdom die nooit wordt gestild. Men vergeet te vragen voor wie hij dit alles doet. Maar wanneer we zowel de ik-gerichte eis als het grenzeloze zelfopofferende geven overstijgen, ontstaat er een liefdevolle symbiose. In die symbiose, of anders gezegd 'verbondenheid', ontdekken we de ware kracht van het samenzijn — gesterkt door een goddelijk snoer dat niet breekt.

Reageer gerust

Raakt dit thema jou? Herken je de spanning tussen ego, zelfopoffering en echte verbondenheid? Deel gerust een gedachte, Bijbeltekst of ervaring. Zo bouwen we samen aan dat drievoudig snoer dat niet breekt.

* 1) Zich in het middelpunt stellend 2) Zelfgericht 3) Op zichzelf gericht 4) Ik-gevoelig 5) Het eigen ik tot middelpunt makend 6) Gericht op zichzelf 7) Zelfzuchtig 8) Zichzelf in het middelpunt stellend. (Online Nederlands woordenboek)

** 'Altruïsme', 'onbaatzuchtigheid' of 'zelfopoffering' is een handeling, een gewoonte of de bereidheid om iets bij te dragen zonder er zelf baat bij te hebben en ook wel een ethische doctrine. 

[psychologie en sociologie] Voortdurende gerichtheid op het welzijn van anderen, vaak met opoffering of verwaarlozing van eigen belang en eigen welzijn. In tegenstelling tot egoïsme. In zwakkere vorm: altruïstische neigingen. (Online Nederlands woordenboek)

*** samenleven, relatie waarbij men zodanig met elkaar versmelt, dat de grenzen tussen de partners vervagen. 
Langdurig samenleven van organismen van verschillende soorten met beider voordeel. (online Nederlands woordenboek)

**** In de plaats van 'Gezelligheid' staat in de papieren versie van de Bijbelverklaring van Matthew Henry 'gemeenschapsgevoel'

Geen kruis? Geen kroon!

Volgen van Jezus: een weg van vreugde én lijden

Het volgen van Jezus vind ik lang niet altijd gemakkelijk. In de praktijk van mijn leven merk ik regelmatig dat deze weg lijden met zich meebrengt. Eén van de pijnlijkste worstelingen is dat onze zoon niet (meer) geloofd dat de Bijbel, Gods Woord, de waarheid is. Hij ontkent zelfs dat God bestaat. Daarnaast hoor ik van mijn collega's dat ik mijn geloof achter mijn voordeur moet laten. Maar hóe kan ik dat doen, terwijl Christus mijn identiteit bepaalt? Ja zelfs is...

Het lijden zit niet alleen in deze situaties die ik hierboven in een paar woorden schets. Het is ook mijn strijd met mijn eigen vlees. Want ik wil zo graag aardig en leuk gevonden worden. En dan zijn er ook nog die boze machten in de lucht:

Efeze 6:12 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.

De Bijbel leert ons dat wie Jezus volgt, te maken krijgt met lijden. Jezus waarschuwde Zijn volgelingen dat de wereld hen zou haten, net zoals zij Hem heeft gehaat. In de Drie Formulieren van Enigheid wordt het lijden van een christen gezien als een onvermijdelijk onderdeel van het geloofsleven.

Het is geen zinloos lot, maar een kruis dat de gelovige draagt in verbondenheid met Jezus Christus. Het lijden dient tot geestelijke loutering, versterking van het geloof en getuigenis in de wereld. 

De Heidelbergse Catechismus

Zondag 32 wordt gesproken over de vruchten der dankbaarheid. Zijn wij dankbaar dat Christus het kruis op Zich genomen heeft tot verzoening van onze zonden? Wij zijn als het ware Zijn kroon geworden. Want wie in Hem gelooft, komt bij Zijn Vader tot verheerlijking van Zijn Naam.

In zondag 52 gaat het over de zesde bede in het Onze Vader: 'En leid ons niet om verzoeking maar verlos ons van den boze.'  Wij zijn zwak van onszelf en kunnen onze doodsvijanden niet overwinnen (Johannes 15:5 en Psalmen 103:14). 

Onze doodsvijanden. 

Maar wie zijn die doodsvijanden dan?

• De duivel (1petrus 5:8 en Efeze 6:12)
• De wereld (Johannes 15:19)
• Ons eigen vlees (Romeinen 7:23 en Galaten 5:17)

Open Doors heeft een Bijbelleesplan over dit thema: Delen in Jezus' lijden. Toen ik dit las, was ik wel even beschaamd over mijn lijden als christen — waarmee ik deze blog begon. En toch: dit is mijn realiteit, en die hoef ik niet te bagatelliseren. Wel kan ik leren van deze geloofsgenoten. Ook het abc van het GELOOF, heeft hier een goede uitleg over: Lijden om Jezus'wil.
Tot slot: lijden als weg naar Christus Wanneer ik nadenk over het lijden dat verbonden is aan het volgen van Jezus, merk ik dat het mij telkens weer terugbrengt bij Hemzelf. Hij is niet alleen mijn Voorbeeld, maar ook mijn Trooster, mijn Zaligmaker die weet wat het is om verworpen, bespot en miskend te worden. In mijn eigen worstelingen — met mijn zoon, met mijn collega’s, met mijn eigen vlees — mag ik met vallen en opstaan leren om mijn ogen te richten op Hem die het kruis droeg uit liefde voor mij. Het zijn grote woorden, maar het lijden dat ik ervaar is niet zinloos, niet doelloos, niet zonder vrucht. Het vormt mij, het zuivert mij, het drijft mij naar de Vader. En juist daarin mag ik ontdekken dat ik nooit alleen strijd, al voelt dat soms wel zo Toch wéét ik: Christus gaat voor mij uit, en ondanks mijn struikelen draagt Hij mij, door Zijn Geest, erdoorheen .

Misschien herken jij iets van deze strijd. Misschien loop jij ook met vragen, pijn of teleurstelling. Dan wil ik je bemoedigen: houd je vast aan Jezus. Hij heeft beloofd dat wie Hem volgt, Zijn vrede ontvangt — niet de vrede van de wereld, maar die van Hemzelf. Een vrede die dieper gaat dan omstandigheden, die sterker is dan tegenstand, die blijft wanneer alles wankelt.

Mogen wij samen leren om ons kruis te dragen in verbondenheid met Hem, in dankbaarheid, in vertrouwen, en in de zekerheid dat Hij ons nooit loslaat.

Luister je mee naar de lezing die mij inspireerde tot het schrijven van het gedicht en deze blog? Ik hoop dat het jou net zo mag bemoedigen als het mij deed.

Uitnodiging om te delen

Heb jij ook te maken met eenzelfde soort strijd? En heb jij ervaren hoe God je gedragen heeft — of nog steeds draagt —in moeilijke tijden? Ik zou het waardevol vinden, ook voor de lezers van deze blog, om jouw gedachten, ervaringen of bemoedigingen te lezen. 

Tot een volgende keer!

Hemels licht in een aardse jas

 

Geluk... Wie is er niet naar op zoek? 

Als kind had ik een heel verlanglijstje voor mijn verjaardag. De speelgoedfolders werden stukgelezen en ik dacht:
Als ik alles krijg wat op mijn lijstje staat, dán ben ik gelukkig... Mijn moeder probeerde me destijds al te temperen met een ontnuchterende waarheid:
"Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak, Yvonne."

Maar ik was hardleers. Als ik een leuke baan krijg. Of als ik een lieve vriend krijg... Toen dat zo was, bleek het nog niet genoeg. Als ik maar kinderen mag krijgen, ja dán ben ik gelukkig. Telkens wanneer een verlangen in vervulling ging, verschoof ik mijn blik alweer naar het volgende. Waarom?Omdat ik dat kortstondige gevoel van geluk zo graag wilde vasthouden!

Altijd wat te wensen

Heel eerlijk? Ik maak me er nog regelmatig schuldig aan...Hoe vaak verlang ik niet naar iets nieuws, simpelweg omdat het zo mooi is?  

Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om Kleding naaien. Dan zit ik weer achter die naaimachine en zie ik hoe een prachtig, goedkoop stofje verandert in een rok, bloes, jurk of broek voor mijn kleinkinderen of mezelf. Er verschijnt een glimlach op mijn gezichtbij het vooruitzicht:

Wat wordt het leuk!


Maar zodra het kledingstuk af is, begint het alweer te kriebelen. Dan móét er een nieuw project komen. Waarom eigenlijk? Is het nodig? Word ik hier écht gelukkig van?

Rupsje Nooitgenoeg

Bij het maken van dit 'elfje' boven deze blog, realiseerde ik me dit opnieuw: wanneer ik me consequent richt op aardse verlangens, verander ik in een soort 'Rupsje nooit genoeg'. Ik raak nooit volledig vervuld; er blijft altijd iets te wensen over. 

Is dit verkeerd? Nee, dat niet direct. Maar ik ervaar in mijn leven wel dat mijn moeder gelijk had. Het bezit van de zaak, geeft hier op aarde altijd een stukje onvoldoende bevrediging.

Hoe komt dat toch?

Er schoot een gedacht door mijn hoofd:
Voldoe ik wel aan Gods doel met mijn leven, door puur mijn eigen verlangens te vervullen van ál mijn verlangens? Nee toch zeker?! God heeft mij niet geschapen om materiële zaken

na te jagen, maar om Hem de lof en de eer te geven.

Versieren met goede daden

Jezus heeft betaald voor mijn zonden. Nog dieper. Hij heeft betaalde voor mij omdat ik een zondaar ben! Omdat Hij dat voor mij deed wil ik - dwars tegen mijn vleselijke natuur in - niet meer zondigen. De Heilige Geest helpt mij daarbij. Hier op aarde heb ik door Zijn Geest en Woord te strijden met mijn vlees en de 'gevallen' wereld om mij heen, maar wat is het heerlijk als ik Zijn Evangelie mag versieren met daden die daarbij horen!

Op die momenten mag ik het zout der aarde en het licht op de kandelaar zijn, zoals Jezus dat noemt in Mattheüs 5: 13-16.
Vers 16 raakte me diep:
Mattheüs 5:16 Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken. 

Evangeliseren is dus náást het delen van Gods Woord aan de mensen om ons heen, tevens het delen van goede werken! Een grote verantwoordelijkheid. Kunnen we dat wel? 

Alleen uit genade. In Efeze 2  lezen we dat wij niet kunnen roemen in onze goede werken. God heeft ze in ons voorbereid, om die te doen...
Efeze 2:10 Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.

Het mooiste komt nog

Nu gaat dat nog met vallen en opstaan. Met lek en gebrek. Soms proeven we even van dat heerlijke, pure geluk. Maar ons grootste geluk ligt in de toekomst. Straks, in de eeuwigheid, zullen we God volmaakt verheerlijken met alleen nog maar goede werken. Zonder strijd, volledig beantwoordend aan het doel waarvoor God ons heeft gemaakt.

Het bezit van de zaak stelt hier op aarde misschien teleur, maar onze toekomst is zeker:

Het allermooiste komt nog... Díé wetenschap en dat geloof in Jezus Christus verlicht ons ons leven opdat we het aardse leven kunnen "doorleven". Daarbij laten we Zijn licht schijnen in een wereld verloren in schuld! 

Het allermooiste komt nog! Die wetenschap en dat geloof in Jezus Christus verlichten ons leven en geven ons de kracht om door te gaan. Zo laten we Zijn licht schijnen in een wereld vol schuld. Hoe heerlijk: 

Het allermooiste komt nog!

• Herken je het gevoel van 'Rupsje nooitgenoeg' in je eigen leven? Waar zoek jij jouw geluk in als je eerlijk bent?
• God heeft goede werken voor ons klaargelegd om in te wandelen. Op welke manier hoop jij vandaag een lichtje of het 'zout der aarde' te zijn voor de mensen om je heen?
• Maakt het bezit van de zaak jou op dit moment 'stiekem' gelukkig, of verlang je ook naar 'het allermooiste' dat nog komt?

Posts aan deze post gerelateerd zijn:

• Rupsje nooit genoeg
• Egocentrisme versus Christocentrisme
• Zijn levensdoel met ons