Onze ego's, wat hebben we dáár een last van... Soms enorm opgeblazen en soms maken we hem heel klein. We willen onze mening aan de ander opleggen. Of we laten hem opleggen. En dan is er nog een derde mogelijkheid:
Er komt ruzie/oorlog, omdat grote ego's met elkaar botsen, want ónze mening is de belangrijkste. Daardoor voelen we ons miskend en gekwetst en reageren we op een wijze die niet verstandig is...
Heb jij daar nooit last van? Ik helaas wel...
Op 4 mei hangen Wij de vlag halfstok. En op Bevrijdingsdag staat hij hoog. Ja..., dankbaar ben ik dat er in Nederland geen letterlijke oorlog is, met oorlogsmateriaal.
Is er werkelijk geen oorlog/strijd in Nederland?
Er is een geestelijke strijd gaande. Ook in mijn hart. Ligt de basis van mijn mening in Gods Woord of in mijn gevoel? Strijd ik om in te gaan(Lukas13 vers 24)? Een volgende vraag dringt zich bij me op:
Mag ik een ander dwingend overtuigen van mijn wil en/of gedachten? Zeker wanneer het gebaseerd is op de Bijbel? Of moet
ik God door Zijn Woord en Geest de ander laten overtuigen van Zijn wil? Wiens verantwoordelijkheid is het, om God te volgen?
Ik kan alleen de verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen gedrag. Wat de HEERE van mij vraagt is van Hem te getuigen. Wanneer iemand echt gegrepen wordt door het verlossingswerk van Christus? Dan zal zijn ego niet de boventoon blijven voeren, maar de genade in Christus. En zullen we steeds meer de agape* bedrijven, die de HEERE aan ons liet en laat zien! Onze eigen hoogmoed leidt tot oorlog met onze naaste. Tenzij wij de strijd aangaan met onze hoogmoed. Nederig de ander dienen in het verkondigen van Gods Woord en Zijn Evangelie.
"Dwing ze om in te gaan"(Lukas 14 vers 23), dat is wat mij te binnen schiet. Een mooie lezing hierover via geloofs toerusting:
Echter: niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest(Zacharia 4 vers 6). Het gebeurt dus door de werking van de Heilige Geest. Zoals ook Gods Woord zegt. Dominee W.G. Hulsman heeft hierover een helder antwoord geschreven op refoweb. De apologeet heeft een interessante video gemaakt over hoe te evangeliseren.
Vaak zijn we óf te hard, óf te zacht. Hoe zit dat eigenlijk:
Op deze manier kan ik dus ook het gedeelte uit de Bijbel plaatsen:
Dan zijn deze onderstaande praktische vragen voor mij heel relevant.
- Is het liefde, niemand zonder de verkondiging van het Evangelie verloren te laten gaan?
- is het liefde om iemand met geweld tot geloof te dwingen?
- is het liefde, wanneer iemand heel bewust ervoor kiest Gods Woord niet te geloven, met rust te laten? Omdat ze vijandig worden tegen jou?
Wat is wijsheid? Hoe deed de HEERE Jezus dit? Volgens mij is er nooit een pasklaar antwoord. Is het afhankelijk van je relatie en situatie. Maar..., is deze gedachte van mij ook Bijbels?
Wat denk jij?
Agape*. De liefde die de HEERE ons bewezen heeft. Deze liefde kan ik niet volmaakt praktiseren.
Laten we samen daarnaar streven. Het bedrijven van agape, door Zijn Heilige Geest. Hij moet wassen en ik minder worden. M.a.w.: Dat mijn ego kleiner wordt en God een steeds grotere rol speelt in mijn Handel en wandel. De strijd aangaan met ons egocentrische leven. Meer Christocentrisch leven met de hulp van Gods Heilige Geest.
Gods overvloedige vrede en genade toegewenst en:
Tot de volgende keer D.v..
Posts, hieraan gerelateerd zijn:
*Agape kiest ervoor de ander te beschouwen zoals in 1 Korintiërs 13 gebeurt: altijd bereid het beste van de ander te denken, klaar om te vergeven, bereid het beste voor de ander te zoeken. Als dit volkomen ontbreekt is het christelijk leven zinloos. Een belangrijke eigenschap van agape, caritas, is dat ze niet gebaseerd is op de eigen behoeften. Het Nieuwe Testament leert dat de mens deze agape van God ontvangt(Johannes 3 vers 16 en Romeinen 5 vers 8), opdat we die zelf weer door geven.
