Pijnlijke gevolgen ontlopen?

Bij vergeving van mijn zonden, wilde ik gráág ook van de gevolgen van mijn zonden verlost worden.

Jij ook?

Op 11 maart 2026, biddag voor gewas en arbeid, hoorde ik
een preek die indruk op mij maakte en bleef hangen. De preek ging over 2Samuel 12: 1- 25 met als thema: Het onverhoorde gebed van David. Link naar de preek: Het onverhoorde gebed van David

Je kent dat verhaal vast wel. Van David die overspel gepleegd had met Bathseba. Omdat hij niet mee vocht in de oorlog raakte hij in de verleiding toen hij haar vanaf het dak van het paleis zag baden in haar tuin. Hij liet haar naar het paleis komen en zij raakte van hem in verwachting. David probeerde dit te verbergen door haar èchte man, Uria, thuis te brengen van de oorlog, om met Bathseba samen te laten komen. Uria wilde echter niet, vanwege de oorlog en zijn metgezellen die letterlijk oorlog voerden. Hij vond het niet gepast:
2 Samuel 11:11 Uria zei tegen David: De ark en Israël en Juda verblijven in tenten, en mijn heer Joab en de manschappen van mijn heer hebben in het open veld hun kamp opgeslagen; zou ík dan naar mijn huis gaan om te eten en te drinken en met mijn vrouw te slapen? Zo waar u leeft en uw ziel leeft, dat zal ik niet doen! 

Dit bracht David in een lastig parket, want hij wilde zijn zonde met Bathseba geheim houden. Daarom liet hij haar echtgenoot doden, door hem in de oorlog op een zeer risicovolle plek in te zetten. Toen kwam Nathan naar het paleis. Hij hield koning David een spiegel voor: 
2 Samuel 12:7 Toen zei Nathan tegen David: U bent die man!  David schrok en kreeg berouw over zijn zonde:
2 Samuel 12:13 Toen zei David tegen Nathan: Ik heb gezondigd tegen de HEERE. En Nathan zei tegen David: De HEERE heeft ook uw zonde weggenomen; u zult niet sterven.

Hij kreeg vergeving voor zijn grote zonden van overspel en moord. Echter, de gevolgen van die zonden heeft hij de rest van zijn dagen moeten dragen. En David deed dit nederig en moedig. Het kindje werd dodelijk ziek. Dagen lang bleef hij bidden voor genade voor zijn zoontje. In rouw zijnde, vastte hij streng en sliep op de grond. Helaas, De HEERE verhoorde zijn gebed niet. Op de zevende dag stierf het kind. De knechten van de koning durfden het David niet te vertellen, maar hij merkte het wel! Nadat hij een bevestigend antwoord kreeg op zijn vraag over de dood van zijn lieve kindje deed hij iets verrassends: |
2 Samuel 12:20 Toen stond David op van de grond, waste en zalfde zich en wisselde van kleding. Hij ging het huis van de HEERE binnen en boog zich neer. Daarna kwam hij in zijn huis en vroeg om eten; zij zetten hem voedsel voor en hij at. 

Onbegrijpelijk toch? Onmenselijk, zoals de predikant ons vertelde...

En dat klopt. Deze houding was onmenselijk, omdat het van God gegeven was!

2 Samuel 12:22 Hij zei: Toen het kind nog leefde, heb ik gevast en gehuild, want ik zei: Wie weet, is de HEERE mij genadig, zodat het kind in leven blijft.

23. Maar nu is het dood; waarom zou ik nu vasten? Zal ik hem nog terug kunnen halen? Ik zal wel naar hem toe gaan, maar hij zal niet bij mij terugkomen.

Koning David aanvaardde de gevolgen van zijn zonden. Het overlijden van het kindje dat hij had gekregen samen met Bathseba. En:

2 Samuel 12:11 Zo zegt de HEERE: Zie, Ik breng onheil over u uit uw eigen huis, en zal uw vrouwen voor uw ogen nemen en hen aan uw naaste geven; die zal op klaarlichte dag met uw vrouwen slapen.

12. Voorzeker, ú hebt in het geheim gehandeld, maar Ík zal dit doen ten aanschouwen van heel Israël en in het volle licht.

Terwijl David de gevolgen van zijn zonden op aarde draagt, zal hij, door de meerdere David, daar in eeuwigheid nooit meer last van hebben. Omdat Jezus Christus de volkomen gevolgen van onze zonden gedragen heeft aan het kruis. David hoefde niet te sterven vanwege zijn berouw. Lees 2 Samuel 12:13 nog
maar eens. De dood die wij door onze zonden zó verdienen! En die dood? Daar is Christus voor ons ingegaan. En Hij zit nu aan Zijn Vaders rechterhand, om voor ons te bidden. 

Nadat ik deze preek gehoord had bleef, zoals ik eerder schreef, deze lang bij mij hangen. Die korte conclusie:

Ja, ik heb vergeving van zonden ontvangen, alhoewel ik niet verlost ben van de gevolgen van de zonden die ik gedaan

heb. Althans.., niet zolang ik in dit leven op aarde rondwandel. Echter: Dóór Jezus Christus mag en zal ik, zonder zonden en zonder gevolgen van mijn zonden, héérlijk genieten in de eeuwigheid van Gods liefdevolle aanwezigheid. Om Hem dankbaar en volmaakt te eren, zoals de HEERE dit bedoelt heeft. 

Hallelujah!!!

P.s.: Een reactie (ook een kritische), wordt zeer gewaardeerd.

Het christelijke huwelijk

Dit Bijbelgedeelte uit de eerste brief van Petrus(1Petrus 3: 1 - 7) heb ik lang laten liggen omdat ik het een teer en kwetsbaar onderwerp vind. Het christelijke huwelijk staat onder druk. In mijn familie en kerk komt inmiddels ook echtscheiding voor. Dat doet pijn... Zouden wij christenen niet beter 'moeten' weten? 

In mijn naïviteit dacht ik voorheen: 
Wanneer je christen bent, ga je niet scheiden. Want als je christen bent, dan gedraag je je daar toch ook naar?

De praktijk blijkt weerbarstiger dan de theorie. Helaas! Het doet mij pijn om te horen en zien, dat dit steeds vaker gebeurd.

Hoe komt dat toch?

Ik ga op deze vraag geen antwoord kunnen geven. Behalve dat wij zondige mensenkinderen zijn. Lees Mattheüs 19: 1- 12 maar eens. De heiligheid van het huwelijk.

Kunnen we het voorkomen? 

We hebben vanuit Gods Woord, een opdracht aan ons ieder persoonlijk. Namelijk wat Petrus hier tegen ons zegt. Laten we, in ieder geval, alsjeblieft bereidwillig onze knieën buigen en ons onderwerpen aan Gods Woord. Verdraagzaam zijn. Zoals ook in het vervolg staat van deze brief van Petrus. En ook in Romeinen 14(Verdraagzaamheid) 

Voorkom je daarmee alle echtscheidingen?

Dat durf ik niet te zeggen. Een goede voorbereiding voor een huwelijk. Dus ook het kiezen van een partner, die een levende relatie met God heeft, is heel belangrijk. En realiseren wij ons terdege, dat wanneer we gaan scheiden van onze huwelijkspartner, we niet opnieuw kunnen trouwen? Althans.., niet onder Gods zegen. Tenzij het onze ex-partner is? De rest van je leven zonder partner door het leven te 'moeten' gaan valt niet mee, hoe moeilijk de situatie ook kan zijn waarin je zit... Alle begrip van mijn kant voor deze gevoelens. God spreekt zich echter duidelijk uit over echtscheiding. En Hij heeft het beste met ons voor. Feitelijk gaat het al voor de echtscheiding fout. Lees 1Petrus 3 vers 1 -7 en Mattheüs 19 vers 1 - 12 nog maar eens...

En toch?! 

Verschillende echtparen, waarvan ik meende dat zij een goed huwelijk hadden dat beter leek te functioneren dan het mijne, zijn gescheiden... Ik keek naar hen op, zogezegd. Met verdriet zie ik daardoor leden uit onze kerkelijke gemeente vertrekken. Maar niet alleen vanwege bovenstaande reden. 

Ik zucht verdrietig en diep... Wat mij het meest pijn doet, is dat wij(ook ik!) christenen, zo'n slecht voorbeeld zijn voor de wereld. Misschien egoïstisch, maar het doet mij ook pijn dat ik daardoor teleurgesteld raak in mijn medechristenen. Wat maken wij toch een ruzie onder elkaar. De eenheid die wij zochten via de samen op weg, waarvan het proces in 1961 is begonnen, heeft uiteindelijk geresulteerd in nog meer kerken. Via de social media 'katten' we elkaar af... En de duivel lacht in zijn vuistje. Die christenen maken de kerk en elkaar van binnenuit kapot...  

Ben ik pessimistisch? Naar de mens gesproken wel. Maar er is een God Die erboven staat! Hij heeft Zijn Zoon gegeven voor al onze zonden... Het staat zo mooi verwoord in het formulier voor het vieren van het Heilig Avondmaal:

Zolang zij aan zulke zonden vasthouden, moeten zij zich onthouden van dit brood en deze wijn, die Christus alleen voor Zijn gelovigen bestemd heeft, opdat hun straf en veroordeling niet des te zwaarder worden.

Maar dit alles wordt ons, geliefde broeders en zusters, niet voorgehouden om de verslagen harten van de gelovigen te ontmoedigen, alsof niemand tot het Avondmaal des Heeren zou mogen gaan dan wie zonder enige zonde is. Want wij komen niet tot dit Avondmaal om daarmee te tonen dat wij in onszelf volkomen en rechtvaardig zijn. Integendeel, omdat wij ons leven buiten onszelf in Jezus Christus zoeken, belijden wij daarmee dat wij midden in de dood liggen.

Laten we in onderwerping aan de HEERE en Zijn Woord, eenheid zoeken over kerkmuren heen... We hebben elkaar nodig om volhardend standvastig te blijven staan in het geloof.* Een gezegende week en wijsheid gewenst, wanneer je in de praktijk van jouw leven met echtscheiding te maken hebt of krijgt! 

Een reactie(ook een kritische), wordt zeer gewaardeerd.

Vorige gedicht in deze serie: Lijden omwille van het goede
Volgende gedicht in deze serie: Leven naar de wil van God

*Op de HSV online zit een zoekfunctie voor een specifiek woord. Vul de woorden volharden en standvastig afzonderlijk van elkaar daar in. 

Wil je geen blog missen? Volg me dan via de link op mijn site