Dit Bijbelgedeelte uit de eerste brief van Petrus(1Petrus 3: 1 - 7) heb ik lang laten liggen omdat ik het een teer en kwetsbaar onderwerp vind. Het christelijke huwelijk staat onder druk. In mijn familie en kerk komt inmiddels ook echtscheiding voor. Dat doet pijn... Zouden wij christenen niet beter 'moeten' weten?
In mijn naïviteit dacht ik voorheen:
Wanneer je christen bent, ga je niet scheiden. Want als je christen bent, dan gedraag je je daar toch ook naar?
De praktijk blijkt weerbarstiger dan de theorie. Helaas! Het doet mij pijn om te horen en zien, dat dit steeds vaker gebeurd.
Hoe komt dat toch?
Ik ga op deze vraag geen antwoord kunnen geven. Behalve dat wij zondige mensenkinderen zijn. Lees Mattheüs 19: 1- 12 maar eens. De heiligheid van het huwelijk.
Kunnen we het voorkomen?
We hebben vanuit Gods Woord, een opdracht aan ons ieder persoonlijk. Namelijk wat Petrus hier tegen ons zegt. Laten we, in ieder geval, alsjeblieft bereidwillig onze knieën buigen en ons onderwerpen aan Gods Woord. Verdraagzaam zijn. Zoals ook in het vervolg staat van deze brief van Petrus. En ook in Romeinen 14(Verdraagzaamheid)
Voorkom je daarmee alle echtscheidingen?
Dat durf ik niet te zeggen. Een goede voorbereiding voor een huwelijk. Dus ook het kiezen van een partner, die een levende relatie met God heeft, is heel belangrijk. En realiseren wij ons terdege, dat wanneer we gaan scheiden van onze huwelijkspartner, we niet opnieuw kunnen trouwen? Althans.., niet onder Gods zegen. Tenzij het onze ex-partner is? De rest van je leven zonder partner door het leven te 'moeten' gaan valt niet mee, hoe moeilijk de situatie ook kan zijn waarin je zit... Alle begrip van mijn kant voor deze gevoelens. God spreekt zich echter duidelijk uit over echtscheiding. En Hij heeft het beste met ons voor. Feitelijk gaat het al voor de echtscheiding fout. Lees 1Petrus 3 vers 1 -7 en Mattheüs 19 vers 1 - 12 nog maar eens...
En toch?!
Verschillende echtparen, waarvan ik meende dat zij een goed huwelijk hadden dat beter leek te functioneren dan het mijne, zijn gescheiden... Ik keek naar hen op, zogezegd. Met verdriet zie ik daardoor leden uit onze kerkelijke gemeente vertrekken. Maar niet alleen vanwege bovenstaande reden.
Ik zucht verdrietig en diep... Wat mij het meest pijn doet, is dat wij(ook ik!) christenen, zo'n slecht voorbeeld zijn voor de wereld. Misschien egoïstisch, maar het doet mij ook pijn dat ik daardoor teleurgesteld raak in mijn medechristenen. Wat maken wij toch een ruzie onder elkaar. De eenheid die wij zochten via de samen op weg, waarvan het proces in 1961 is begonnen, heeft uiteindelijk geresulteerd in nog meer kerken. Via de social media 'katten' we elkaar af... En de duivel lacht in zijn vuistje. Die christenen maken de kerk en elkaar van binnenuit kapot...
Ben ik pessimistisch? Naar de mens gesproken wel. Maar er is een God Die erboven staat! Hij heeft Zijn Zoon gegeven voor al onze zonden... Het staat zo mooi verwoord in het formulier voor het vieren van het Heilig Avondmaal:
Ik zucht verdrietig en diep... Wat mij het meest pijn doet, is dat wij(ook ik!) christenen, zo'n slecht voorbeeld zijn voor de wereld. Misschien egoïstisch, maar het doet mij ook pijn dat ik daardoor teleurgesteld raak in mijn medechristenen. Wat maken wij toch een ruzie onder elkaar. De eenheid die wij zochten via de samen op weg, waarvan het proces in 1961 is begonnen, heeft uiteindelijk geresulteerd in nog meer kerken. Via de social media 'katten' we elkaar af... En de duivel lacht in zijn vuistje. Die christenen maken de kerk en elkaar van binnenuit kapot...
Ben ik pessimistisch? Naar de mens gesproken wel. Maar er is een God Die erboven staat! Hij heeft Zijn Zoon gegeven voor al onze zonden... Het staat zo mooi verwoord in het formulier voor het vieren van het Heilig Avondmaal:





Lieve Yvonne, mooie overdenking.. dapper dat je het onderwerp echtscheiding aanhaalt.. vroeger heb ik mensen denk ik best gekwetst over mijn kijk erop vanuit de bijbel. Het is makkelijk gezegd als buitenstaander… Totdat mijn zus ging scheiden…. Sinds die tijd geef ik het oordeel aan God. Dat is veel makkelijker. Er staat namelijk ook oordeel niet. Hoe weten we trouwens of God een huwelijk heeft samengevoegd..? Hebben al die mensen God gebeden voor een partner in hun leven en op Gods antwoord gewacht..? Was het de ware die God voor hen bedoeld had..? Ik neem het niemand meer kwalijk of ze gaan scheiden of opnieuw gaan trouwen. Ik wens ze Gods zegen toe. Het is fijn om het oordeel aan God te kunnen geven. Wat weten wij wat er is gebeurd..? Het huwelijk is een enorme strijd is mijn ervaring. Wij zijn door diepe dalen gegaan. Mijn man en ik. Dat had ook op een scheiding kunnen uitlopen. Als je samen God wil dienen en Hem zoekt dan kom je weer tot elkaar is mijn ervaring. Maar wat weet ik van wat er allemaal gebeurd is voordat iemand anders ging scheiden. Als iemand bedrogen is dan wordt dat je niet verteld… omdat het kwetsbaar is. Je wilt geen rotzooi op straat gooien. Niet je ex zwart maken. Mensen scheiden niet zomaar…. God weet alle dingen..Hij weet waarom iemand tot zo’n beslissing komt. Ik hoop niet dat je het erg vindt dat ik hier een tegengeluid geef… sorry… liefs, Ilona
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door de auteur.
VerwijderenNiets erg, dat tegengeluid. Juist goed! Ik hoop niet dat deze post beschuldigend over komt op de mensen die scheiden of gescheiden zijn. Want zo is het niet bedoeld. Ook ik maak het mee in mijn kring en wij gaan 'gewoon' met de beide ex-partners om. En in mijn eigen leven ben ik er ook niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Nee, ik ben niet gescheiden, overspel gelukkig ook niet. Maar dat ik mijn huwelijk ben ingetreden zoals het behoort volgens Gods Woord? Ik had voordat ik in het huwelijk trad met mijn huidige man geen levende relatie met God. Hóe belangrijk is het, om met iemand te trouwen die dit wel heeft! Zeker als je zelf christen bent. Anders maak je je hetzelf wel extra moeilijk. Het bekende spreekwoord: Twee geloven op een kussen...
VerwijderenDus ik ben de laatste die de vinger wijst en anderen veroordeelt.
Juist door mijn levenservaring benoem ik het. Zonder Gods hulp waren wij gescheiden. Verkeerde keuzes in het verleden draag ik mee tot in het heden... Ik denk aan de preek van afgelopen zondagmorgen in onze gemeente. David was in zonden gevallen met Bathseba. Haar man Uria gedood. Hun eerstgeboren kind werd het slachtoffer van deze zonden. Hij werd met een dodelijke ziekte door God geslagen en stierf op de 7e dag na zijn geboorte. David blééf bidden voor herstel, maar het mocht niet baten. Wèl kreeg hij vergeving van God voor deze zonden. Maar de gevolgen van deze zonden, daarvan werd hij niet verschoond. We hebben de consequenties van onze zonden te dragen. Tevens werd ruzie niet ongewoon in de familie van David, voorspelde Nathan, door deze zonde. Zo ervaar ik net zo, in mijn leven...
Bovendien is de zonde van scheiden in Gods ogen net zo erg als alle andere van de 10 geboden. Dus ben ik beter? Zeker niet! Wel hebben we elkaar te bemoedigen in het volhardend volgen van Christus, zónder boven de ander te gaan staan. Juist dienend! Want Christus heeft voor een ieder die in Hem geloofd, Zijn offer aan het kruis volbracht. Niet mijn mening moet centraal staan, maar Gods Woord en Zijn vergeven de liefde. Daarom ontvangen wij nog steeds de beide ex-partners in ons huis. Omdat ik van diezelfde genade moet leven als zij.
Dus: geen sorry, hoor! Blij dat je het benoemt. Jouw kant is er zeker, wat goed is om te benoemen!
Fijn je reactie.. ja helemaal duidelijk nu.. en ja ik denk dat we door foute keuzes te maken al genoeg gestraft worden. Ik denk dat dat ook al een oordeel is., gelukkig was er in ons huwelijk ook geen sprake van overspel.
VerwijderenEen eerlijk en kwetsbaar stuk. Soms lijkt het inderdaad alsof wij christenen elkaar het leven zwaarder maken dan nodig is. Terwijl de kern van het evangelie juist is dat geen van ons het zelf redt en we daarom steeds weer bij Christus moeten uitkomen.
BeantwoordenVerwijderenMisschien is dat ook wel de enige plek waar echte eenheid kan ontstaan: niet omdat wij het allemaal zo goed doen, maar omdat we allemaal genade nodig hebben. Dat relativeert ook weer een beetje onze hoge verwachtingen van elkaar. Gelukkig staat God niet verbaasd te kijken naar onze rommelige werkelijkheid. Hij wist al lang met wie Hij begon. 🙂
Precies! Zo heb ik het hele stuk ook bedoeld! Dank voor jouw heldere reactie Aritha. Onze rommelige werkelijkheid wil ik niet verzwijgen, maar ook niet Gods grote vergevende liefde en genade.
Verwijderen