Geluk... Wie is er niet naar op zoek?
Als kind had ik een heel verlanglijstje voor mijn verjaardag. De speelgoedfolders werden stukgelezen en ik dacht:
Als ik alles krijg wat op mijn lijstje staat, dán ben ik gelukkig... Mijn moeder probeerde me destijds al te temperen met een ontnuchterende waarheid:
"Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak, Yvonne."
Maar ik was hardleers. Als ik een leuke baan krijg. Of als ik een lieve vriend krijg... Toen dat zo was, bleek het nog niet genoeg. Als ik maar kinderen mag krijgen, ja dán ben ik gelukkig. Telkens wanneer een verlangen in vervulling ging, verschoof ik mijn blik alweer naar het volgende. Waarom?Omdat ik dat kortstondige gevoel van geluk zo graag wilde vasthouden!
Altijd wat te wensen
Heel eerlijk? Ik maak me er nog regelmatig schuldig aan...Hoe vaak verlang ik niet naar iets nieuws, simpelweg omdat het zo mooi is?
Als kind had ik een heel verlanglijstje voor mijn verjaardag. De speelgoedfolders werden stukgelezen en ik dacht:
Als ik alles krijg wat op mijn lijstje staat, dán ben ik gelukkig... Mijn moeder probeerde me destijds al te temperen met een ontnuchterende waarheid:
"Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak, Yvonne."
Maar ik was hardleers. Als ik een leuke baan krijg. Of als ik een lieve vriend krijg... Toen dat zo was, bleek het nog niet genoeg. Als ik maar kinderen mag krijgen, ja dán ben ik gelukkig. Telkens wanneer een verlangen in vervulling ging, verschoof ik mijn blik alweer naar het volgende. Waarom?Omdat ik dat kortstondige gevoel van geluk zo graag wilde vasthouden!
Altijd wat te wensen
Heel eerlijk? Ik maak me er nog regelmatig schuldig aan...Hoe vaak verlang ik niet naar iets nieuws, simpelweg omdat het zo mooi is?
Ik vind het bijvoorbeeld heerlijk om Kleding naaien. Dan zit ik weer achter die naaimachine en zie ik hoe een prachtig, goedkoop stofje verandert in een rok, bloes, jurk of broek voor mijn kleinkinderen of mezelf. Er verschijnt een glimlach op mijn gezichtbij het vooruitzicht:
Wat wordt het leuk!
Maar zodra het kledingstuk af is, begint het alweer te kriebelen. Dan móét er een nieuw project komen. Waarom eigenlijk? Is het nodig? Word ik hier écht gelukkig van?
Rupsje Nooitgenoeg
Bij het maken van dit 'elfje' boven deze blog, realiseerde ik me dit opnieuw: wanneer ik me consequent richt op aardse verlangens, verander ik in een soort 'Rupsje nooit genoeg'. Ik raak nooit volledig vervuld; er blijft altijd iets te wensen over.
Is dit verkeerd? Nee, dat niet direct. Maar ik ervaar in mijn leven wel dat mijn moeder gelijk had. Het bezit van de zaak, geeft hier op aarde altijd een stukje onvoldoende bevrediging.
Hoe komt dat toch?
Er schoot een gedacht door mijn hoofd:
Voldoe ik wel aan Gods doel met mijn leven, door puur mijn eigen verlangens te vervullen van ál mijn verlangens? Nee toch zeker?! God heeft mij niet geschapen om materiële zaken
Versieren met goede daden
Jezus heeft betaald voor mijn zonden. Nog dieper. Hij heeft betaalde voor mij omdat ik een zondaar ben! Omdat Hij dat voor mij deed wil ik - dwars tegen mijn vleselijke natuur in - niet meer zondigen. De Heilige Geest helpt mij daarbij. Hier op aarde heb ik door Zijn Geest en Woord te strijden met mijn vlees en de 'gevallen' wereld om mij heen, maar wat is het heerlijk als ik Zijn Evangelie mag versieren met daden die daarbij horen!
Op die momenten mag ik het zout der aarde en het licht op de kandelaar zijn, zoals Jezus dat noemt in Mattheüs 5: 13-16.
Vers 16 raakte me diep:
Mattheüs 5:16 Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.
Evangeliseren is dus náást het delen van Gods Woord aan de mensen om ons heen, tevens het delen van goede werken! Een grote verantwoordelijkheid. Kunnen we dat wel?
Alleen uit genade. In Efeze 2 lezen we dat wij niet kunnen roemen in onze goede werken. God heeft ze in ons voorbereid, om die te doen...
Efeze 2:10 Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.
Het mooiste komt nog
Nu gaat dat nog met vallen en opstaan. Met lek en gebrek. Soms proeven we even van dat heerlijke, pure geluk. Maar ons grootste geluk ligt in de toekomst. Straks, in de eeuwigheid, zullen we God volmaakt verheerlijken met alleen nog maar goede werken. Zonder strijd, volledig beantwoordend aan het doel waarvoor God ons heeft gemaakt.
Het bezit van de zaak stelt hier op aarde misschien teleur, maar onze toekomst is zeker:
Het allermooiste komt nog... Díé wetenschap en dat geloof in Jezus Christus verlicht ons ons leven opdat we het aardse leven kunnen "doorleven". Daarbij laten we Zijn licht schijnen in een wereld verloren in schuld!
Het allermooiste komt nog! Die wetenschap en dat geloof in Jezus Christus verlichten ons leven en geven ons de kracht om door te gaan. Zo laten we Zijn licht schijnen in een wereld vol schuld. Hoe heerlijk:
Het allermooiste komt nog!
- Herken je het gevoel van 'Rupsje nooitgenoeg' in je eigen leven? Waar zoek jij jouw geluk in als je eerlijk bent?
- God heeft goede werken voor ons klaargelegd om in te wandelen. Op welke manier hoop jij vandaag een lichtje of het 'zout der aarde' te zijn voor de mensen om je heen?
- Maakt het bezit van de zaak jou op dit moment 'stiekem' gelukkig, of verlang je ook naar 'het allermooiste' dat nog komt?
Posts aan deze post gerelateerd zijn:
Ik snap je punt, maar ik herken mezelf niet zo in “Rupsje Nooitgenoeg”. Ik kan juist heel dankbaar genieten van iets moois maken of een nieuw project bedenken. Niet als hoogste geluk, maar gewoon als een klein stukje vreugde onderweg. Word ik zo blij van.
BeantwoordenVerwijderenMooi om delen en te lezen Aritha! Zo zijn wij mensen allemaal weer anders🙂
VerwijderenMooi om even heerlijk jouw blog te lezen in de schaduw :) ik kan heel erg genieten in het moment, maar ik hou bijvoorbeeld erg van mooie kleding kopen. Het is nooit genoeg.. mmm. Wat de goede werken betreft is me echt heel duidelijk geworden dat we pas echt christen zijn als onze werken in Hem ons navolgen. Daaraan kunnen we elkaar herkennen. En dat is al
BeantwoordenVerwijdereneen groot gedeelte evangelisatie. De afstraling zijn van Gods heerlijkheid. Zo zichtbaar zijn.
Ik was jarenlang geen voorbeeld in mijn gedrag. Ik heb veel geleerd de afgelopen paar jaar. De liefde van Christen laten zien, dat zijn die werken. Geen wettische werken even voor de duidelijkheid voor wie het leest. En natuurlijk maak ik nog fouten. Misschien dat ik die tekst hierna nog deel..
Precies! We blijven mens met onze zonden waartegen we strijden(als het goed is). Maar als we er wettische mee omgaan, volgen we Christus niet uit liefde maar om iets te verdienen...
VerwijderenHet staat er toch iets anders.. maar ik lees bovenstaande er wel in.
BeantwoordenVerwijderen‘Zo is ook het geloof als het geen werken heeft, in zichzelf dood. Maar nu zal iemand zeggen: U hebt geloof en ik heb werken. Laat mij dan uw geloof zien uit uw werken en ik zal u uit mijn werken mijn geloof laten zien.’
Jakobus 2:17-18 HSV
‘Maar wilt u weten, o dwaze mens, dat het geloof zonder de werken dood is? Is Abraham, onze vader, niet uit de werken gerechtvaardigd, toen hij Izak, zijn zoon, op het altaar offerde? Ziet u wel dat het geloof samenwerkte met zijn werken en dat door de werken het geloof volmaakt is geworden?’
Jakobus 2:20-22 HSV
‘Maar wie de waarheid doet, komt tot het licht, opdat van zijn werken openbaar wordt dat ze in God gedaan zijn.’
Johannes 3:21 HSV
‘En ik hoorde een stem uit de hemel tegen mij zeggen: Schrijf: Zalig zijn de doden die in de Heere sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, opdat zij rusten van hun inspanningen, en hun werken volgen met hen.’
Openbaring 14:13 HSV
Dank je wel voor jouw waardevolle aanvulling Ilona! Dat is precies wat ik bedoelde met mijn reactie op jouw eerste reactie. De werken of anders gezegd: onze daden, volgen uit het geloof in Jezus Christus tot vergeving van zonden. Zónder die werken is ons geloof dood en kunnen we het Leven/Evangelie dus ook niet delen.
Verwijderen