Vermaning tot liefde en vrede

Deze eerste brief van Petrus(waarvan ik nu nu hoofdstuk 3 vers 8 - 12 behandel) is geschreven aan de christelijke gemeenten die verstrooid waren over heel Klein Azië, in verschillende provinciën(Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië), van het toenmalige Romeinse rijk, het huidige Turkije. Daar werden zij bespot en vervolgd vanwege hun geloof in hun Zaligmaker, Jezus Christus. 

Ook wij worden bespot of bedreigd 

Ook wij worden, in de huidige tijd, bespot of bedreigd. Gods Woord is helder, maar durven wij nog eerlijk ervoor uit te komen dat mensen van hetzelfde geslacht geen relatie mogen hebben gelijk een gehuwd hetero echtpaar? De vragen rondom lhbtiq+? En durven wij nog te zeggen dat een vrouw geen abortus mag plegen? Denk ook aan de schepping of de evolutietheorie. Mensen die niet willen geloven dat zij geschapen zijn door God, hoor ik de Bijbel regelmatig een 'sprookjesboek' noemen. En bij gesprekken over bovenstaande actuele onderwerpen, worden ze boos wanneer ik me vasthoud aan wat God in de Bijbel heeft laten opschrijven.

Een verwarrende tijd

Wij leven nu in een verwarrende tijd. Er zijn  veel kerken, waar Gods Woord verschillend wordt uitgelegd en ook anders wordt gepraktiseerd. Sommige kerken keuren een huwelijk met mensen van hetzelfde geslacht goed. Andere kerkelijke gemeenten weer niet. En allen zeggen: "Luister naar mij. Ik leg de Bijbel op de goede manier uit." Mede daardoor word ik regelmatig niet serieus genomen door mensen die niet kerkelijk zijn. Want, zeggen ze tegen mij: "Je kan de Bijbel op veel andere manieren uitleggen, kijk maar naar die bekende personen als: Reinier Sonneveld, Paul Visser, David de Vos, Chris Verhagen, de paus, Gijsbert van de Brink of Gert van de Brink." Maar is dat ook zo?!

Voetgangers op een voetstuk 

Lange tijd zette ik voorgangers op een voetstuk. Dat was niet goed. Ik leerde een Bereeër te zijn. (Handelingen 17 vers 11). En is dat niet belangrijkste? 

Ik werd er namelijk helemaal van in de war. Dus vraag ik me daarbij altijd af: "Wat leert God mij, door Zijn Woord en Geest?"

Terug naar de brief van Petrus 

Petrus wilde de verstrooide christenen met deze brief bemoedigen en aansporen tot standvastigheid in het geloof. Bovendien riep hij hen op om, ondanks alle tegenstand, naar Gods Woord te blijven leven en eensgezind te zijn!

Waartoe stimuleerde Petrus hen dan? 

• Door goed te zijn voor elkaar. Dat betekent elkaar aansporen om gehoorzaam te zijn aan Gods geboden. Niet met boze woorden, maar liefdevol en barmhartig. 
• Door zelf ook rein te leven! Petrus haalt in dit gedeelte Psalm 34 ruimschoots aan. Bijvoorbeeld vers 15- 17: "Keer je af van het kwaad en doe het goede; zoek de vrede en jaag die na. De ogen van de HEERE rusten op de rechtvaardigen, Zijn oren zijn gericht op hun hulpgeroep. Het aangezicht van de HEERE is tegen hen die kwaad doen: Hij zal hun nagedachtenis van de aarde uitroeien." 
  
  

• Hij riep op tot eensgezindheid, zoals Paulus dat ook deed in 1Korinthe 3!

De vrucht in ons dagelijks leven

Zijn de vruchten van de Geest uit Galaten 5 vers 22  zichtbaar bij ons?

Ook Paulus roept ons in Romeinen 12 met diezelfde woorden op om te leven voor God en in onderlinge liefde:

"Wees eensgezind onder elkaar. Streef niet naar de hoge dingen, maar houd u bij de nederige. Wees niet wijs in eigen oog. Vergeld niemand kwaad met kwaad. Wees bedacht op wat goed is voor alle mensen."(vers 16-17)

Het bemoedigt mij dat God luistert naar mijn gebed, omdat ik rechtvaardig ben door het bloed van Zijn lieve Zoon! Het zorgt ervoor dat ik volhard in het volgen van Hem door het goede te doen, hoewel ik me realiseer dat dit met vallen en opstaan gaat. Alle mensen zijn zondaars, ik dus ook. 

Maar daar blijft het niet bij

In Romeinen 3:10 staat geschreven: 

"Er is niemand rechtvaardig, ook niet één,"

Maar daar blijft het niet bij. Wij kunnen gerechtvaardigd worden door het bloed van Gods geliefde Zoon! En ik dank God, in de Heere Jezus Christus, Die mij gerechtvaardigd heeft!

Romeinen 3:23-24 zegt hierover zo krachtig: 

"Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus."

Hoe is dit voor jou? 

1. Wie zet jij op de hoogste troon?
2.  Leef jij dit aardse leven door de rechtvaardiging van Gods eniggeboren Zoon?
3. Word je bemoedigd door de woorden die Petrus in 

Neem je de tijd om hierover na te denken? Ik begrijp er komt veel op ons af in deze tijd, maar misschien heb je wel eventjes de tijd om te reageren? 

Ik heb de waarheid niet in pacht. Probeer alleen de Bijbel te laten spreken. Mocht jij dus andere bevindingen hebben van deze brief, dan hoor ik het graag. Van elkaar kunnen we leren, door Zijn Woord en Geest!

Gods overvloedige vrede en genade toegewenst en tot een volgende keer!

Geen kruis? Geen kroon!

Volgen van Jezus: een weg van vreugde én lijden

Het volgen van Jezus vind ik lang niet altijd gemakkelijk. In de praktijk van mijn leven merk ik regelmatig dat deze weg lijden met zich meebrengt. Eén van de pijnlijkste worstelingen is dat onze zoon niet (meer) geloofd dat de Bijbel, Gods Woord, de waarheid is. Hij ontkent zelfs dat God bestaat. Daarnaast hoor ik van mijn collega's dat ik mijn geloof achter mijn voordeur moet laten. Maar hóe kan ik dat doen, terwijl Christus mijn identiteit bepaalt? Ja zelfs is...

Het lijden zit niet alleen in deze situaties die ik hierboven in een paar woorden schets. Het is ook mijn strijd met mijn eigen vlees. Want ik wil zo graag aardig en leuk gevonden worden. En dan zijn er ook nog die boze machten in de lucht:

Efeze 6:12 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.

De Bijbel leert ons dat wie Jezus volgt, te maken krijgt met lijden. Jezus waarschuwde Zijn volgelingen dat de wereld hen zou haten, net zoals zij Hem heeft gehaat. In de Drie Formulieren van Enigheid wordt het lijden van een christen gezien als een onvermijdelijk onderdeel van het geloofsleven.

Het is geen zinloos lot, maar een kruis dat de gelovige draagt in verbondenheid met Jezus Christus. Het lijden dient tot geestelijke loutering, versterking van het geloof en getuigenis in de wereld. 

De Heidelbergse Catechismus

Zondag 32 wordt gesproken over de vruchten der dankbaarheid. Zijn wij dankbaar dat Christus het kruis op Zich genomen heeft tot verzoening van onze zonden? Wij zijn als het ware Zijn kroon geworden. Want wie in Hem gelooft, komt bij Zijn Vader tot verheerlijking van Zijn Naam.

In zondag 52 gaat het over de zesde bede in het Onze Vader: 'En leid ons niet om verzoeking maar verlos ons van den boze.'  Wij zijn zwak van onszelf en kunnen onze doodsvijanden niet overwinnen (Johannes 15:5 en Psalmen 103:14). 

Onze doodsvijanden. 

Maar wie zijn die doodsvijanden dan?

• De duivel (1petrus 5:8 en Efeze 6:12)
• De wereld (Johannes 15:19)
• Ons eigen vlees (Romeinen 7:23 en Galaten 5:17)

Open Doors heeft een Bijbelleesplan over dit thema: Delen in Jezus' lijden. Toen ik dit las, was ik wel even beschaamd over mijn lijden als christen — waarmee ik deze blog begon. En toch: dit is mijn realiteit, en die hoef ik niet te bagatelliseren. Wel kan ik leren van deze geloofsgenoten. Ook het abc van het GELOOF, heeft hier een goede uitleg over: Lijden om Jezus'wil.
Tot slot: lijden als weg naar Christus Wanneer ik nadenk over het lijden dat verbonden is aan het volgen van Jezus, merk ik dat het mij telkens weer terugbrengt bij Hemzelf. Hij is niet alleen mijn Voorbeeld, maar ook mijn Trooster, mijn Zaligmaker die weet wat het is om verworpen, bespot en miskend te worden. In mijn eigen worstelingen — met mijn zoon, met mijn collega’s, met mijn eigen vlees — mag ik met vallen en opstaan leren om mijn ogen te richten op Hem die het kruis droeg uit liefde voor mij. Het zijn grote woorden, maar het lijden dat ik ervaar is niet zinloos, niet doelloos, niet zonder vrucht. Het vormt mij, het zuivert mij, het drijft mij naar de Vader. En juist daarin mag ik ontdekken dat ik nooit alleen strijd, al voelt dat soms wel zo Toch wéét ik: Christus gaat voor mij uit, en ondanks mijn struikelen draagt Hij mij, door Zijn Geest, erdoorheen .

Misschien herken jij iets van deze strijd. Misschien loop jij ook met vragen, pijn of teleurstelling. Dan wil ik je bemoedigen: houd je vast aan Jezus. Hij heeft beloofd dat wie Hem volgt, Zijn vrede ontvangt — niet de vrede van de wereld, maar die van Hemzelf. Een vrede die dieper gaat dan omstandigheden, die sterker is dan tegenstand, die blijft wanneer alles wankelt.

Mogen wij samen leren om ons kruis te dragen in verbondenheid met Hem, in dankbaarheid, in vertrouwen, en in de zekerheid dat Hij ons nooit loslaat.

Luister je mee naar de lezing die mij inspireerde tot het schrijven van het gedicht en deze blog? Ik hoop dat het jou net zo mag bemoedigen als het mij deed.

Uitnodiging om te delen

Heb jij ook te maken met eenzelfde soort strijd? En heb jij ervaren hoe God je gedragen heeft — of nog steeds draagt —in moeilijke tijden? Ik zou het waardevol vinden, ook voor de lezers van deze blog, om jouw gedachten, ervaringen of bemoedigingen te lezen. 

Tot een volgende keer!

Verlangen naar Thuis: Vreemdelingen op aarde?

  

Waar is jouw echte thuis?

Mijn thuis... Waar is dat? Waar is jouw thuis?  

De afgelopen tweeëneenhalve week waren we op fietsvakantie. Vanuit ons huis naar Maastricht, toen naar Pieterburen en weer terug naar huis. Het zette mij aan het denken: 

Waren wij 'vreemdelingen' op aarde, zoals Petrus beschrijft in zijn brief?

1 Petrus 1:1 Petrus, een apostel van Jezus Christus, aan de vreemdelingen in de verstrooiing in Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië,

2. uitverkoren overeenkomstig de voorkennis van God de Vader, door de heiliging van de Geest, tot gehoorzaamheid en besprenkeling met het bloed van Jezus Christus: moge genade en vrede voor u vermeerderd worden.

Ons lichaam als een tijdelijke tent

Paulus spreekt in 2 Korintiërs 5 over ons aardse huis of tent. Ons lichaam is als het ware een aardse tent die afgebroken wordt. Dit lichaam is tijdelijk, tot Zijn wederkomst op aarde óf tot wij sterven. Maar gelukkig is dat niet het einde. Er is ook een gebouw van God, niet met mensenhanden gemaakt:

2 Korintiërs 5:1 Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.

2. Want in deze tent zuchten wij ook, en verlangen wij er vurig naar met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden,

Verlangen naar rust 

Uitzicht op de Zevenheuvelenweg
tussen Groesbeek en Nijverdal 

Ik weet niet hoe het voor jou is, maar ik kan weleens erg moe worden van mezelf en de aarde met alles wat erbij hoort. En dat is niet vanwege al het prachtige dat God ons nog heeft nagelaten. Want daar hebben we de afgelopen weken juist intens van mogen genieten! 

De eenzame fietser 🤭

Het was overigens best een zware tocht: ongeveer 1000 kilometer op een 'gewone' fiets zonder elektrische ondersteuning. Dat was pittig, zeker met de hitte en de harde wind die er later in de tweede week was. Wat keken we uit naar onze thuiskomst, met alle gemakken en luxe die we in huis hebben. Ons thuis!

Een vooruitzicht dat moed geeft

Precies zo kijk ik er ook naar uit om straks bij mijn Schepper en Zaligmaker te zijn. Juist door de zonden en de gebrokenheid die wij hier op aarde dagelijks ervaren... Ja, op zulke momenten verlang ik ernaar om bij Hem te zijn. In die stad met paarlen poorten, om voor eeuwig in Zijn nabijheid te mogen leven.

Dit héérlijke vooruitzicht geeft moed om hier op aarde weer  verder te gaan:

2 Korinthe 5:8 Maar wij hebben goede moed en wij hebben er meer behagen in om uit het lichaam uit te wonen en bij de Heere in te wonen.

Praat mee!

Herken jij dit verlangen naar 'Thuis' weleens in je eigen leven? 

Ik lees je reactie heel graag hieronder of via het contactformulier. Alles wat je via die weg met mij deelt, blijft uiteraard volledig vertrouwelijk. 

Tot de volgende keer!

Het christelijke huwelijk

Dit Bijbelgedeelte uit de eerste brief van Petrus(1Petrus 3: 1 - 7) heb ik lang laten liggen omdat ik het een teer en kwetsbaar onderwerp vind. Het christelijke huwelijk staat onder druk. In mijn familie en kerk komt inmiddels ook echtscheiding voor. Dat doet pijn... Zouden wij christenen niet beter 'moeten' weten? 

In mijn naïviteit dacht ik voorheen: 
Wanneer je christen bent, ga je niet scheiden. Want als je christen bent, dan gedraag je je daar toch ook naar?

De praktijk blijkt weerbarstiger dan de theorie. Helaas! Het doet mij pijn om te horen en zien, dat dit steeds vaker gebeurd.

Hoe komt dat toch?

Ik ga op deze vraag geen antwoord kunnen geven. Behalve dat wij zondige mensenkinderen zijn. Lees Mattheüs 19: 1- 12 maar eens. De heiligheid van het huwelijk.

Kunnen we het voorkomen? 

We hebben vanuit Gods Woord, een opdracht aan ons ieder persoonlijk. Namelijk wat Petrus hier tegen ons zegt. Laten we, in ieder geval, alsjeblieft bereidwillig onze knieën buigen en ons onderwerpen aan Gods Woord. Verdraagzaam zijn. Zoals ook in het vervolg staat van deze brief van Petrus. En ook in Romeinen 14(Verdraagzaamheid) 

Voorkom je daarmee alle echtscheidingen?

Dat durf ik niet te zeggen. Een goede voorbereiding voor een huwelijk. Dus ook het kiezen van een partner, die een levende relatie met God heeft, is heel belangrijk. En realiseren wij ons terdege, dat wanneer we gaan scheiden van onze huwelijkspartner, we niet opnieuw kunnen trouwen? Althans.., niet onder Gods zegen. Tenzij het onze ex-partner is? De rest van je leven zonder partner door het leven te 'moeten' gaan valt niet mee, hoe moeilijk de situatie ook kan zijn waarin je zit... Alle begrip van mijn kant voor deze gevoelens. God spreekt zich echter duidelijk uit over echtscheiding. En Hij heeft het beste met ons voor. Feitelijk gaat het al voor de echtscheiding fout. Lees 1Petrus 3 vers 1 -7 en Mattheüs 19 vers 1 - 12 nog maar eens...

En toch?! 

Verschillende echtparen, waarvan ik meende dat zij een goed huwelijk hadden dat beter leek te functioneren dan het mijne, zijn gescheiden... Ik keek naar hen op, zogezegd. Met verdriet zie ik daardoor leden uit onze kerkelijke gemeente vertrekken. Maar niet alleen vanwege bovenstaande reden. 

Ik zucht verdrietig en diep... Wat mij het meest pijn doet, is dat wij(ook ik!) christenen, zo'n slecht voorbeeld zijn voor de wereld. Misschien egoïstisch, maar het doet mij ook pijn dat ik daardoor teleurgesteld raak in mijn medechristenen. Wat maken wij toch een ruzie onder elkaar. De eenheid die wij zochten via de samen op weg, waarvan het proces in 1961 is begonnen, heeft uiteindelijk geresulteerd in nog meer kerken. Via de social media 'katten' we elkaar af... En de duivel lacht in zijn vuistje. Die christenen maken de kerk en elkaar van binnenuit kapot...  

Ben ik pessimistisch? Naar de mens gesproken wel. Maar er is een God Die erboven staat! Hij heeft Zijn Zoon gegeven voor al onze zonden... Het staat zo mooi verwoord in het formulier voor het vieren van het Heilig Avondmaal:

Zolang zij aan zulke zonden vasthouden, moeten zij zich onthouden van dit brood en deze wijn, die Christus alleen voor Zijn gelovigen bestemd heeft, opdat hun straf en veroordeling niet des te zwaarder worden.

Maar dit alles wordt ons, geliefde broeders en zusters, niet voorgehouden om de verslagen harten van de gelovigen te ontmoedigen, alsof niemand tot het Avondmaal des Heeren zou mogen gaan dan wie zonder enige zonde is. Want wij komen niet tot dit Avondmaal om daarmee te tonen dat wij in onszelf volkomen en rechtvaardig zijn. Integendeel, omdat wij ons leven buiten onszelf in Jezus Christus zoeken, belijden wij daarmee dat wij midden in de dood liggen.

Laten we in onderwerping aan de HEERE en Zijn Woord, eenheid zoeken over kerkmuren heen... We hebben elkaar nodig om volhardend standvastig te blijven staan in het geloof.* Een gezegende week en wijsheid gewenst, wanneer je in de praktijk van jouw leven met echtscheiding te maken hebt of krijgt! 

Een reactie(ook een kritische), wordt zeer gewaardeerd.

Vorige gedicht in deze serie: Lijden omwille van het goede
Volgende gedicht in deze serie: Leven naar de wil van God

*Op de HSV online zit een zoekfunctie voor een specifiek woord. Vul de woorden volharden en standvastig afzonderlijk van elkaar daar in. 

Wil je geen blog missen? Volg me dan via de link op mijn site

Een goed leven

 

Gisteren hoorde ik een preek over 1Petrus 2 vers 11- 25. Deze preek stimuleerde me, om weer bezig te gaan met mijn serie over deze brief. 

De predikant begon de preek met te vertellen hoe wij ons ontwikkelen, wanneer onze aandacht voornamelijk uitgaat naar wereldse begeerlijkheden. Een oppervlakkig leven ligt dan op de loer, áls het al niet ons deel is. Ik voelde mij hierdoor aangesproken. 

Laat ik me wel door God en Zijn Woord leiden? Of gaat Zijn Woord bij mijn het éne oor in..., en het andere oor weer uit? Zonder dat ik Zijn Woord praktisch maak in mijn leven? 

Zo vaak laat ik me de laatste tijd afleiden van Gods Woord. Desintresse, moet ik tot mijn schande erkennen. Door al 't onkruid dat in mijn tuintje groeit, als je begrijpt wat ik bedoel? Aardse zorgen maakten mij oppervlakkig, ook al zagen de mensen dit aan mijn buitenkant niet. 

Heb jij daar weleens last van?

Ik liet me bemoedigen door deze predikant èn de woorden die Petrus(geïnspireerd door de Heilige Geest) in deze brief geschreven heeft. En ik moet zeggen dat het heerlijk was, om verder te gaan met mijn Bijbelstudie over deze eerste brief van Petrus. Op naar het derde hoofdstuk!

Mocht je de preek willen beluisteren? Hier is de link:
Preek over 1Petrus 2

P.s.: Wil je je verder verdiepen? Hieronder staan linkjes naar ander gedichten in deze serie. (Op de voorpagina van mijn blog, staat ook een link naar een menu voor alle gedichten en overdenkingen rondom deze brief. Over-leven met het Woord: Serie 1Petrus) 

Het volgende gedicht met overdenking in deze serie: De levende steen en het heilige volk
Het vorige gedicht met overdenking in deze serie: Heiligheid en broederliefde 

Een reactie vind ik fijn, maar dat je het gelezen en overdacht hebt, vele malen waardevoller! Dus voel je niet verplicht.😉

Lijden omwille van het goede

Wat een bemoediging van Petrus aan ons! Ik weet niet hoe jij het ervaart, maar ik vind het in Nederland steeds moeilijker om een belijdend christen te zijn. Sommige mensen die ik ontmoet noemen de Bijbel een 'sprookjesboek'. Dat doet pijn. Zeker wanneer dit personen zijn, die dichtbij mij staan. Want ondanks dat we naar 'wereldse' maatstaven een goede relatie hebben, merk ik een duidelijke kloof in moeilijke tijden.

De grond waarop ik sta, Jezus Christus, is zo geheel anders. Dit aardse leven is belangrijk voor mij. Vanwege mijn man, kinderen, kleinkinderen en andere familie. Ook de familie die niet in onze Schepper(Vader) en Zaligmaker gelooft. Maar het is niet 't belangrijkste. Dit in tegenstelling voor deze laatst genoemde familieleden waar ik veel van hou... Hoewel ik heel goed besef dat mijn lijden om het geloof, niet in verhouding staat tot het lijden van bijvoorbeeld de christenen in Noord-Korea.

Neemt 't niet weg, dat deze pijn er weldegelijk is! God wil niet dat er iemand verloren gaat(2 Petrus 3:9). De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen. En ben ik egoïstisch als ik zeg dat het mij meer pijn doet van geliefden die Jezus niet als hun Zaligmaker willen aanvaarden, dan van 'vreemden'? 

Hoe ga ik hiermee om? Zwijg ik? Om de lieve vrede? En jij? Wanneer jou dit overkomt?

Jezus schold niet terug. Hij verloochende Zijn Vader niet! Jezus bleef eerlijk en oprecht. Zelfs toen Jezus terecht stond voor Pilatus in het gerechtsgebouw, met een grote vijandige menigte van joden buiten wachtend op de veroordeling van Hem(Johannes 18 vanaf vers 28). Jezus wist dat Hij veroordeeld zou worden en tóch bleef Hij Zijn Vader trouw. Johannes 18:36 Jezus antwoordde: Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld. Als Mijn Koninkrijk van deze wereld was, zouden Mijn dienaars gestreden hebben, opdat Ik niet aan de Joden overgeleverd zou worden, maar nu is Mijn Koninkrijk niet van hier.

Nadat de joden geroepen hadden dat Jezus gekruisigd moest worden, waste Pilatus Zijn handen in onschuld, maar veroordeelde Jezus tot de kruisdood zoals de joden van hem eisten. En wat deed onze Zaligmaker? Hij droeg dit lijden geduldig. Liet zich bespotten(vanaf vers 27), een 

doornenkroon opzetten en aan het kruishout spijkeren. Om zelfs aan het kruis te zeggen: Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen(Lukas 23:34). Jezus wist dat 't nodig was voor onze zaligheid. Wat geduldig, barmhartig, vergevingsgezind en liefdevol was en is (!) onze Zaligmaker voor ons mensen. Hij wist al in Gethsémané dat Hem dit zou gebeuren. Denk aan (Lukas 22 vanaf vers 42_): Vader, als U wilt, neem deze drinkbeker van Mij weg; maar laat niet Mijn wil, maar de Uwe geschieden.

43. En aan Hem verscheen een engel uit de hemel, die Hem versterkte.

44. En Hij kwam in zware zielenstrijd en bad des te vuriger. En Zijn zweet werd als grote druppels bloed, die op de aarde neervielen.

Stefanus(handelingen 7) liet ons de ultieme gehoorzaamheid zien. De laatste woorden die Stefanus sprak: Heere, reken hun deze zonde niet toe! En toen hij dat gezegd had, ontsliep hij.  De geschiedenis van deze moedige Godvrezende man staat in de Bijbel beschreven. Maar andere martelaren zijn hem gevolgd. Zoals bijvoorbeeld Polycarpus. En de christenen die voor de leeuwen werden gegooid of als fakkels werden verbrand in de tuinen van keizer Nero(Historianet.nl). 

In een vraag van Refoweb lees ik, dat over de mate van vervolging en over de manier wat discussie schijnt te zijn. Maar..., dat christenen gemarteld zijn, dat is evident.

Kom ik opnieuw bij de vraag:
Hoe ga ik hiermee om? En jij? Wanneer jou dit overkomt? 

Want 't feit ligt er, dat geschreven staat in Johannes 15, met als kopje:

De haat van de wereld:

18. Als de wereld u haat, weet dat zij Mij eerder dan u gehaat heeft.

19. Als u van de wereld zou zijn, zou de wereld het hare liefhebben, maar omdat u niet van de wereld bent, maar Ik u uit de wereld heb uitverkoren, daarom haat de wereld u.

20. Herinner u het woord dat Ik u gezegd heb: Een dienaar is niet meer dan zijn heer. Als zij Mij vervolgd hebben, zullen zij ook u vervolgen; als zij Mijn woord in acht genomen hebben, zullen zij ook het uwe in acht nemen.

21. Maar al deze dingen zullen zij u aandoen omwille van Mijn Naam, omdat zij Hem niet kennen Die Mij gezonden heeft.

22. Als Ik niet gekomen was en tot hen gesproken had, hadden zij geen zonde, maar nu hebben zij geen voorwendsel voor hun zonde.

23. Wie Mij haat, haat ook Mijn Vader.

24. Als Ik onder hen niet de werken gedaan had die niemand anders gedaan heeft, hadden zij geen zonde, maar nu hebben zij ze gezien en Mij en Mijn Vader gehaat.

25. Maar het woord moet vervuld worden dat in hun wet geschreven is: Zij hebben mij zonder reden gehaat.

26. Maar wanneer de Trooster is gekomen, Die Ik u zenden zal van de Vader, de Geest van de waarheid, Die van de Vader uitgaat, zal Die over Mij getuigen.

27. En u zult ook getuigen, want u bent van het begin af bij Mij.

Genade van God, dat Hij ons Zijn Zoon, Zijn Heilige Geest en Zijn Woord gegeven heeft, om Hem na te volgen. Nee, dat gaat niet vanzelf. Elke dag schiet ik tekort. En elke dag leer ik opnieuw mijn ogen op Christus te richten en afhankelijk van Hem door Zijn Geest en Woord Hem na te volgen. Weliswaar met lek en gebrek, maar in de wetenschap dat:

Levend in gerechtigheid van mijn Heer,
ben ik geen dwalend schaap meer.
Want tot de Herder teruggekeerd,
Die mij behoedt en leert:
Jezus' striemen hebben mij genezen.
Lijden..., tóch veilig bij de Vader wezen!

En daarbij vraag ik aan Hem, zoals de vader van de maanzieke jongen:
Markus 9:24
En meteen riep de vader van het kind onder tranen: Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.

N.a.v.: 1Petrus 2: 19- 25

Ik heb zeker niet alle wijsheid in pacht. En zal dus de laatste zijn die pretendeert te zeggen dat alles wat ik hierboven geschreven heb, volledig de juiste interpretatie is. Daarom maakt elke opbouwende reactie mij blij. Belangrijkste  vind ik dat we Gods Woord onderzoeken om in Christus en Zijn Woord onze dagen praktisch te maken... 

Volgende gedicht in deze serie: Het christelijke huwelijk
Vorige gedicht in deze serie: Aan alle gezag onderdanig

Wil je geen blog missen? Volg me dan via de link op mijn site.

Een voorbeeld voor de heidenen

Deze twee verzen uit 1Petrus 2 kwamen bij mij binnen... Het bevestigde voor mij hoe belangrijk het goede doen is. Hoe belangrijk het is Gods geboden te houden. Waarom? Omdat je daarmee laat zien wat een heerlijk groot God, God is. Bovendien laat je zien dat je je naaste lief hebt als jezelf. Tenminste... Wanneer je het met liefde doet, zoals beschreven in 1Korinthe 13. Dat is niet alleen tot eer van de HEERE, maar het maakt óók dat de heidenen wellicht tot bekering komen. In de verklaring van Matthew Henry stond dit Bijbelgedeelte op deze wijze uitgelegd: Hij spoort het verder aan tot een eerlijke omgang met andere mensen. Zij woonden te midden van de heidenen, mensen die hun gezworen vijanden waren en voortdurend kwaad van hen spraken en hen afschilderden als kwaaddoeners. Een goede omgang met anderen zal hun niet alleen de mond snoeren, maar hen er misschien ook wel toe brengen God te verheerlijken en zich bij u te voegen als zij zien dat u uitmunt in goede werken. Verdedig u door het doen van goede werken, dat is de manier om hen te overtuigen. Wanneer het Evangelie onder hen gebracht wordt, dan zal uw goede handel en wandel hen helpen bij hun bekering, maar een slechte wandel zal haar tegenhouden.

Wat een verantwoordelijkheid hebben wij christenen op onze schouders... Dit kunnen we alleen in de afhankelijkheid van onze Heere door de werking van Zijn Heilige Geest. Daarom is het ook cruciaal om Gods Woord dagelijks te lezen en ons op te laten roepen tot gehoorzaamheid, zoals Petrus hier doet! Denk aan Spreuken 14:28 In een talrijk volk ligt de glorie van een koning, maar in gebrek aan volk ligt de ondergang van een machthebber. Wanneer heidenen tot bekering komen en gaan geloven dat de Heere hun schepper en Zaligmaker is, dan breidt Zijn volk zich uit en wordt Zijn glorie des te groter. Laten we daarom in afhankelijkheid van Hem, op Zijn weg gaan tot meerdere eer en glorie van Zijn grote Naam! Praktisch gehoorzamend aan de opdracht die de Heere Jezus gaf aan Zijn discipelen: Mattheüs 28:19 Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. Een voorbeeld voor de heidenen Ga dan heen en wees als een levende steen Petrus roept geliefden op een voorbeeld te zijn: 'Strijd tegen zonden en houd jouw ziel rein!' Aardse bijwoners en vreemdelingen willen wij de HEERE de lof toezingen? HEERE, dat de zonde in mijn leven niet woedt... Is mijn levenswandel onder heidenen goed? Opdat zij Gods werk zullen zien! En de verheerlijking die ik niet verdien, in dankbaarheid aan Hem zullen geven, bij 't zien van Gods genade in hun leven!

Heidenen luisterend naar een levende steen

N.a.v. 1Petrus 2: 11, 12
Een vervolg kan je vinden: Aan alle gezag onderdanig
Vorige gedicht en overdenking kan je vinden: De levende steen en het heilige volk

De levende steen en het heilige volk

In de kerk wordt ik regelmatig opgeroepen om te geloven in het verzoeningswerk van Jezus Christus. Toen ik, in het verleden, mijn ogen in geloof op Hem vestigde gaf mij dat troost. En nog steeds! Waar ik me persoonlijk tegenwoordig erg over verbaas is, dat ik in de kerk zo weinig opgeroepen word tot dagelijkse bekering, terwijl ik dat zó hard nodig heb. Daarmee bedoel ik bemoedigd, gemotiveerd en gestimuleerd te worden om mij in mijn dagelijkse handel en wandel te keren tot het navolgen van Christus, zoals Hij gezegd heeft in Mattheüs 22 vanaf vers 34:
Het grote gebod

37. Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. 38. Dit is het eerste en het grote gebod. 39. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. 40. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.

Of luister ik niet goed? Ben ik misschien "Oost-Indisch" doof? Oftewel: wil ik het niet horen omdat het mij niet uitkomt? Wil ik niet gemotiveerd worden? Zijn die woorden van Zijn liefdes geboden, een steen des aanstoots voor mij? Dát is een vraag die ik voor mezelf moet beantwoorden. En..., een ieder van ons.

Paulus beschrijft herkenbaar mijn leven in Romeinen 7.

Romeinen 7:15 Wat ik namelijk teweegbreng, doorzie ik niet, want niet wat ik wil, dat doe ik, maar wat ik haat, dat doe ik.

16. En als ik dat doe wat ik niet wil, val ik de wet bij dat zij goed is.

Gelukkig mag ik mij dankbaar vasthouden aan de levende Steen, hèt fundament van mijn leven. Jij doet dat toch ook?

Romeinen 7: 24. Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood?

25. Ik dank God, door Jezus Christus, onze Heere.

26. Zo dien ik dan zelf wel met het verstand de wet van God, maar met het vlees de wet van de zonde.

Geloof in de HEERE Jezus Christus tot verzoening van zonden, kán je niet los zien van bekering tot Hem. We kunnen het niet uit elkaar trekken. Er hoort echter wel een dagelijkse bekering bij. Tenslotte wordt aan de vruchten de boom herkent. Ja toch zeker...!?😉

Lukas 6:43 Want er is geen goede boom die slechte vrucht voortbrengt, en geen slechte boom die goede vrucht voortbrengt.

Mijn gebed aan de HEERE is om ons allen, door Zijn Geest, gehoorzaam aan Jezus' woorden te maken in onze handel en wandel. Opdat wij die levende stenen zijn waarmee God aan Zijn geestelijk koninkrijk bouwt...

Gods overvloedige genade en vrede toegewenst!

De levende steen en het heilige volk

Jezus, door mensen verworpen en verstoten heeft Zijn bloed voor Vaders schepselen vergoten Heeft met Zijn wederopstanding de dood bezworen Bij God was Hij kostbaar en daartoe uitverkoren Is Hij onze levende hoeksteen en dus fundament? Dat je in ontferming bij Zijn volk aangenomen bent? Geroepen tot het wonderbaar licht ogen biddend gevestigd op Zijn aangezicht? Een geslacht heilig en uitverkoren Verlang ik vurig Zijn Woord te horen? Geproefd aan Gods goedertierenheid? Tot groeien in ‘t heilig leven bereid? Jezus is levend, kostbaar en uitverkoren Wij zijn door Zijn Heilige Geest wedergeboren tot een levende steen om op Hem te vertrouwen Zo is God Zijn geestelijk koninkrijk aan ‘t bouwen! N.a.v. 1Petrus 2: 1 -10

Volgende gedicht in deze serie over de eerste brief van Petrus: Een voorbeeld voor de heidenen

Vorige gedicht in deze serie over de eerste brief van Petrus: Een goed leven Een reactie vind ik fijn, maar dat je het gelezen en overdacht hebt, vele malen waardevoller! Dus voel je niet verplicht.😉

Heiligheid en broederliefde

 

In dit Bijbelgedeelte staat de tekst die ik meekreeg bij het afleggen van de belijdenis van het geloof. Namelijk: 

1Petrus 1:18 in de wetenschap dat u niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, vrijgekocht bent van uw zinloze levenswandel, die u door de vaderen overgeleverd is, 19 maar met het kostbaar bloed van Christus, als van een smetteloos en onbevlekt Lam.

Deze keer vond ik het wel heel moeilijk er een kort gedicht van te maken. Gewoon omdat ik zoveel waardevols in dit Bijbelgedeelte vond. Geen aardse rijkdom kon mij vrijkopen van mijn leven dat volkomen zinloos was. 

Wat is een zinloos leven eigenlijk? Dat kan ik vanuit twee oogpunten bekijken. 

• Menselijk:

Wanneer ik niets presteer door geen goede opleiding en/of baan.  Of alleen voor mezelf te leven en niet tot nut van mijn naaste te zijn op welk een manier dan ook. Maar wanneer ik het vanuit Gods gezichtspunt bekijk? Waarvoor heeft God mij gemaakt? 

• Goddelijk:

God schiep ons tot Zijn eigen genoegen en zodat wij, als Zijn schepping, het genoegen mogen hebben om Hem te kennen. Openbaring 4:11 U bent het waard, HEERE, te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht, want U hebt alle dingen geschapen, en door Uw wil bestaan zij en zijn zij geschapen. Mocht je je willen verdiepen in de vraag 'waarom God ons geschapen heeft', dan kan je op verschillende betrouwbare websites meer informatie vinden. https://www.gotquestions.org/Nederlands/waarom-schiep-God.html

https://www.bijbelwoord.nl/waarom-heeft-god-mensen-geschapen/

De tien geboden van de HEERE verklaren wat mij betreft ook veel. Dan denk ik bijvoorbeeld aan vraag 4 van de Heidelbergse je catechismus. https://www.heidelbergse-catechismus.nl/ellende/zondag-2/vraag-4

Vraag 4:

Wat eist de wet Gods van ons?

Antwoord:

Dat leert ons Christus in een hoofdsom, Mattheüs. 22:37-40: 'Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand, en met geheel uw kracht. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, aan dit gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven. Aan deze twee geboden hangt de ganse Wet en de Profeten'. 

Doe ik dit bovenstaande niet, dan is mijn leven zinloos. Want hiervoor heeft Hij mij gemaakt: God te eren en Hem te dienen. En ja, dat betekent ook dat ik mijn naaste niet voor mijzelf dien, maar voor de eer van de HEERE. Voorheen diende ik mijn eigen verlangens en behoeften. En wat bereikte ik ermee? Was de vervulling ervan voor eeuwig? Nee, alles wat ik hier op aarde aan aardse verlangens vergaar, gaat verloren bij mijn sterven... 

Lees 1Petrus 1 vanaf vers 24 Want alle vlees is als gras en al de heerlijkheid van de mens is als een bloem in het gras. Het gras is verdord en zijn bloem is afgevallen. 25 Maar het Woord van de Heere blijft tot in eeuwigheid. En dit is het Woord dat onder u verkondigd is.

Oh HEERE, vergeef mij dat ik niet voldoe aan waarvoor u mij geschapen heeft. Laat mij heilig leven uit de Levende hoop door het offer van Uw lieve Zoon. En daarmee uitzien op het eeuwig heilig leven in Uw nabijheid...

John Piper kan het vele malen beter verwoorden dan ik dat kan:

Je levenswandel zal heilig zijn. Heiligheid bestaat uit drie onderdelen. Kennis: ‘Omgord daarom de lendenen van uw verstand, wees nuchter’, zie de wereld zoals hij daadwerkelijk is, zie de eeuwigheid, zie de waarde van hoop. Voel nieuwe passies. Begin een nieuwe levenswandel. Dát is het christendom. Hierbij de link naar geloofstoerusting.nl, waar John Piper 1Petrus 1: 13-16 uitlegt. 

https://www.geloofstoerusting.nl/videos/de-hoop-die-strijdt-tegen-zonde/

Heiligheid en broederliefde 

Ik was onwetend en mijn begeren 

was niet naar de wil des HEEREN.

Maar wat ik toen hoorde?

Die verlossende woorden:

Christus kwam en wilde lijden

om mij van de dood te bevrijden!

Door Zijn opstanding uit de doden,

is mij de eeuwige zaligheid geboden.

Ach Vader, Uw Zoon kocht mij,

door Zijn bloed vrij!

Afgevallen als een bloem in het gras,

dat óóit mijn heerlijkheid was.

Eens geboren uit vergankelijk zaad,

Wedergeboren door Jezus daad;

benoemd tot onvergankelijk zaad,

die in Zijn handpalm geschreven staat.

Is de vreze des Heeren bij elke stap, 

gedurende mijn vreemdelingschap?

Hou ik mijn verstand hierop gericht,

zodat ik niet voor oude begeerten zwicht?

Mijn naaste oprecht liefdevol behandel?

Vrijgekocht van een zinloze levenswandel,

die overgeleverd is van de vaderen,

mogen we in gebed Jezus naderen...

God is heilig is in Leviticus te lezen:

daarom moeten ook wij heilig wezen.

Heb jij 't onder de verkondiging gehoord?

Gods levende eeuwigdurende Woord?

Houdt jij jouw oog op God gericht?

Heb jij door Zijn Geest jouw ziel gereinigd

in gehoorzaamheid aan de waarheid?

Eeuwig leven is door Christus bereid!

N.a.v.: 1Petrus 1: 13-25

Het volgende gedicht en overdenking in deze serie: Een goed leven

Het vorige gedicht en overdenking in deze serie: De hoop op de zaligheid

Een reactie vind ik fijn, maar dat je het gelezen en overdacht hebt, vele malen waardevoller! Dus voel je niet verplicht.😉

Op naar hoofdstuk 2 van deze prachtige waardevolle brief van Petrus.